ΠΟΛΤΙΚΑ ΣΥΣΤΉΜΑΤΑ ΚΑΙ ΘΕΩΡΙΑ.

Παρουσιάζομαι εδώ προς γενική πληροφόρηση και σχετική παιδεία και ερευνα διαφορα πολιτικά και οικονομικά συστήματα που έχουν εφαρμοστεί στο παρελθόν και το παρόν και επιζητούμε μέσω αυτής της ερευνας του παλιού και εφαρμοσμένου να εξελίξουμε το μελλοντικό, το καλύτερο και να μην μένουμε στάσιμοι σε αντίθεση με τον φυσικό νομο της εξέλιξης, που σίγουρα ισχύει και αναφορικά με τα κοινωνικά συστήματα και τους τρόπους οργάνωσης της κοινωνίας.

«Διότι εκείνοι που διοικούσαν την πόλη τότε {…} δεν δημιούργησαν ένα πολίτευμα που ναεκπαιδεύει τους πολίτες έτσι ώστε να θεωρούν δημοκρατία την ασυδοσία, ελευθερία την παρανομία, ισονομία την αναίδεια και ευδαιμονία την εξουσία του καθενός να κάνει ό,τι θέλει,αλλά ένα πολίτευμα το οποίο, δείχνοντας την απέχθειά του για όσους τα έκαναν αυτά καιτιμωρώντας τους, έκανε όλους τους πολίτες καλύτερους και πιο μυαλωμένους»
(Ισοκράτους, Αεροπαγιτικός, 20).

Απλός συνταξιούχος αγρότης διετύπωσε αυτό ακριβώς : «Δεν θα γίνουμε Γερμανοί. Θα ξαναγίνουμε Έλληνες!». Συνεπώς, θα δούμε εκ βάθρων όχι την οργάνωση των κρατικών υπηρεσιών και τις γραφειοκρατικές διαδικασίες, αλλά το ίδιο το κράτος και τον ρόλο του στην κοινωνία.

Η διαπίστωση του αείμνηστου Άγγελου Φουριώτη, στο μνημειώδες σύγγραμμά του «Κόρινθος», είναι καταλυτική : «Η Κοινωνία είναι αγαθό, το Κράτος όχι. Η Κοινωνία γεννήθηκε από τις αρετές του ανθρώπου, το Κράτος από τις κακίες του».

Αποδεικνύεται και ιστορικά και λογικά ότι το κράτος αναπαράγει και αυξάνει τις κακίες του ανθρώπου. Η προσφορά θέσεων εργασίας δημοσίου στο κέντρο π.χ. αυξάνει την αστικοποίηση, που είναι ο κύριος παράγοντας αύξησης της εγκληματικότητας, που αυξάνει την προσφορά θέσεων εργασίας στις πόλεις (αστυνομία, δικαστήρια κ.λ.π.). Πρόκειται για φαύλο κύκλο που τελικά μας οδηγεί στην καταστροφή. Γι’ αυτό υπερχρεώνονται τα κράτη.

Συμπέρασμα : η εκ βάθρων αλλαγή στην αντίληψή μας για το κράτος είναι απόλυτη ανάγκη. Δεν είναι αναρχισμός, είναι λογική βεβαιότητα.

Άρα η απάντηση στο τρίτο ερώτημα είναι: γιατί τα πράγματα πάνε όλο και ταχύτερα από το κακό στο χειρότερο. Υπάρχει συστηματικό πρόβλημα.Τι να αλλάξουμε στην αντίληψή μας για το κράτος ;

Κράτος σημαίνει Νόμος, και η δυτική αντίληψη για το κράτος εκφράζεται από το Ρωμαϊκό “dura lex sed lex” – σκληρός ο νόμος αλλά νόμος. Και πολλοί, τελείως ασυλλόγιστα, αποφαίνονται ότι στην Ελλάδα χρειάζεται ένας νόμος που να επιβάλλει την τήρηση των νόμων. Δεν τους περνάει από το μυαλό ότι πρόκειται για αντίληψη ριζικά ακατάλληλη για την Ελλάδα. Ή μήπως είναι ανθέλληνες, νεογενίτσαροι ;

Πολύ απλά, η Ελλάδα δεν χρειάζεται σκληρούς νόμους. Είμαστε ο λαός της ελευθερίας, την έχουμε στο DNA μας. Χρειαζόμαστε ευφυείς νόμους. Και σίγουρα χρειαζόμαστε βαθιά δίκαιους νόμους. Δεν αντέχουν στη μαρτυρία της ελληνικής φύσεως οι επιδερμικά δίκαιοι νόμοι. Δεν δικαιολογεί την παρανομία αυτή η προσέγγιση, την εξηγεί – έχει διαφορά.

Οι ευφυείς νόμοι είναι απλοί και εμπνέουν συμμόρφωση, αξιοπρέπεια. Δεν βασίζονται στην καταστολή. Ο πέλεκυς του νόμου δρα αποτρεπτικά, αλλά τελείως επικουρικά. Ο πολίτης θέλει να τους τηρήσει. Το κράτος μας αναμένεται ευλόγως να εμπνέει ξανά φιλότιμο και πατριωτισμό. Ταυτόχρονα, αυτό το κράτος έχει υποπολλαπλάσιο κόστος, σε σύγκριση με το σημερινό. Συνεπώς, όλοι θα πληρώνουμε πολύ λιγότερους φόρους. Η προτεινόμενη απάντηση στο τέταρτο ερώτημα είναι : τα πάντα. Είναι πάρα πολλές 2 χιλιετίες σε ρωμαϊκά καλούπια. Να ξαναγίνουμε Έλληνες, αλλά σε νέα ποιότητα ! Αν έφθανε ένα copy/paste στα αρχαία μας, δεν θα είχε χρειασθεί.

Ποια είναι η πρόταση ;

Η πολιτική πρόταση «ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΡΙΣΤΟΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ» είναι αναρτημένη στο διαδίκτυο (scribd) από τις 15 Σεπτεμβρίου 2013. Είναι το πρώτο μέρος, όπου στοιχειοθετούνται τα δύο «τουβλάκια» με τα οποία θα χτιστεί το νέο θεσμικό πλαίσιο. Όταν λέμε «εκ βάθρων» το εννοούμε.

Προδιαγράφεται «λιτό και αποτελεσματικό κράτος, διακριτικός ρυθμιστής της κοινωνικής ευημερίας». Απλό και δίκαιο φορολογικό σύστημα, πρωτοποριακής αντιλήψεως. Αριστοδημοκρατικό μοντέλο διοίκησης σε όλα τα επίπεδα. Στην εποχή του διαδικτύου καθίσταται εφικτό και να κυβερνούν οι άριστοι δημοκρατικά και να διεξάγονται υποδειγματικά οργανωμένα δημοψηφίσματα, πρακτικά μηδενικού κόστους.

1. Ἡ Πατρίδα μας, ἡ Ἑλλάδα (ἐναέριος χῶρος, ἔδαφος, ὑπέδαφος, Α.Ο.Ζ.), ΔΕΝ πωλεῖται, ΔΕΝ παραχωρεῖται. Ἀνήκει στοὺς Πολῖτες της. 2. Λογιστικὸς ἔλεγχος τοῦ χρέους. Καταγγελία τῶν μνημονίων – δανειακῶν συμβάσεων. 3. Συζήτησις γιὰ Ἐθνικὸ νόμισμα (Ἐθνικὸ νόμισμα = Ἐθνικὴ ἀνεξαρτησία) 4. Ἀξιοποίησις τῶν πλουτοπαραγωγικῶν πηγῶν τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ τοὺς Ἕλληνες. Ὄχι στὸ ξεπούλημα τοῦ Δημοσίου πλούτου τῆς χώρας 5. Διεκδίκησις τῶν Γερμανικῶν ἀποζημιώσεων καὶ ὀφειλῶν. (Πολεμικές ἐπανορθώσεις, ἀρχαιότητες, κατοχικό δάνειο, …) 6. Ἔλεγχος τῶν πράξεων ὅλων τῶν πολιτικῶν ἀπὸ τὸ 1974 καὶ ἐντεῦθεν καὶ τιμωρία τῶν ἐνόχων. (Ἔλεγχος ὅλων τῶν σκανδάλων) 7. Συμμετοχὴ ὅλων τῶν Ἑλλήνων Ἰθαγενών Πολιτῶν–ἐπιλογὴ τῶν ἀμέμπτων, ἐναρέτων, ἱκανῶν, … τῶν ἀρίστων – ἐπαϊόντων, ἀνά τομέα καὶ ἐξ αὐτῶν κλήρωσις (μὲ περιοδικότητα, ἔλεγχο, ἀνακλητότητα).  (Δημοκρατία) 8. Καταδίκασις τῆς κομματοκρατίας καὶ τῆς ἐξ αὐτῆς εὐνοιοκρατίας. 9. Ἀνασυγκρότησις τοῦ κράτους (ἐξορθολογισμὸς, στήριξις τῆς Ἑλληνικῆς παραγωγῆς). 10. Ἀπαλλαγὴ ἀπὸ τοὺς «Θεσμοὺς» καὶ τοὺς ἐπιόρκους πολιτικοὺς. 11.Ἔλεγχος, ἀναθεώρησις, ἀκύρωσις ὅλων τῶν παρανόμων Ἑλληνοποιήσεων καὶ παροχῶν ἰθαγενείας. 12.Ἐπιδίωξις τοῦ Ἐθνικοῦ συμφέροντος, ἀπὸ τὸ ὁποῖον θὰ προκύψη καὶ τὸ ἀτομικὸ.

Στὴν σύμπραξι αὐτὴ, ἐπιδιώκεται ὁ παραλληλισμὸς καὶ ὁ συντονισμὸς, ἐνεργειῶν καὶ δράσεων, Πολιτῶν καὶ «Κινημάτων»,ἐπὶ τῶν ὡς ἄνω 12 βασικῶν σημείων συμφωνίας, ἰσοτίμως καὶ ὁμοτίμως, καὶ ἐπ’ οὐδενὶ οἱαδήποτε «ἀπορρόφησις»
ἤ ἔνταξις κάποιου ὑπὸ τὴν σκέπην κάποιου ἄλλου. Δημοκρατικὴ Σύμπραξις των Ἑλλήνων 28 Ἰουλίου 2015.

 

Advertisements