ΤΑΞΙΚΗ ΚΑΙ ΑΤΑΞΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Από το απώτερο παρελθόν υπήρχαν στις μη δημοκρατικές κοινωνίες δυο κύριες τάξεις. Η ολιγαρχική ελίτ και η κοινωνία. Μπορούμε αυτήν την ολιγαρχική ελίτ και την οργάνωση της να τις δούμε ως πυραμίδα. Στη κορυφή είναι αυτοί που έχουν τα πολλά και προς τα κάτω αυτοί που έχουν τα λιγότερα, οι βολεμένοι υπηρέτες τους. Στον καιρό μας του άκρατου νεοφιλελευθερισμού και στο μέλλον αυτές οι δυο τάξεις αποκρυσταλλώνονται και επικρατούν ως τετελεσμένη κοινωνική πραγμτικότητα αντιπαλότητος και αντικρουόμενων συμφερόντων, νομής πλούτου, παιδείας και εξουσίας. Η ισχύς αυτών των δυο κύριων ταξικών πολλών είναι αυτή των αντιστρόφως ανάλογων μεγεθών. Δηλαδή ότι αυξάνει την ισχύ της μιας ελαττώνει την ισχύ της άλλης. Η συγκρότηση της κοινωνίας σε τάξεις, είναι ένα αποτέλεσμα κατεξοχήν της οικονομικής και πολιτικής ανισότητας, της ανισότητας στην πρόσβαση στην παιδεία και την γνώση, η ανισότητα στις ευκαιρίες. Οι κοινωνίες από αρχαιοτάτων χρόνων ήταν ταξικές. Την εποχή της μητριαρχίας ήταν οι γυναίκες αρχηγίνες και οι άντρες οι εργάτες. Την εποχή της δουλοκτησίας και φεουδαρχίας, ήταν οι φεουδάρχες και οι δούλοι και δουλοπάροικοι, την εποχή της αστικής κεφαλαιοκρατίας, οι πλουτοκράτες και οι εργαζόμενοι. Η ταξική διαστρωμάτωση των κοινωνιών επήλθε από την διάφορα μεγέθους και ποιότητας που υπήρχε και υπάρχει στην ιδιοκτησία, τον πλούτο, την εξουσία και την παδεία. Επομένως οι κοινωνίες είναι διαστρωματωμένες σε 3 ταξικές πυραμίδες, την ταξική πυραμίδα του πλούτου και της ιδιοκτησίας, της ταξική πυραμίδα της εξουσίας και την ταξική πυραμίδα της παιδείας και γνώσης. Όσο ποιο ψιλά ευρίσκεται κανείς σε αυτές τις πυραμίδες τόσο ποιο πολλά από όλα αυτά έχει και κατέχει και τόσο περισσότερο εξουσιάζει, εκμεταλλεύεται και επιβάλλεται στα κατώτερα στρώματα αυτών των πυραμίδων. Σε κάθε επίπεδο της ταξικής πυραμίδος ισχύει η σχέση εξουσιαστή ως προς τα κατώτερα στρώματα και εξουσιαζόμενου ως προς τα ανωτέρα στρώματα και αντιστοίχως για όλα τα αλλά ήδη των ταξικών πυραμίδων. Η ταξική διαστρωμάτωση της κοινωνίας αναιρεί την αρχή της ισότητας, ήτοι της ισονομίας, της ισοπολιτείας, της ισηγορίας, της ισοπαιδείας, της ισοαφθονίας και των ίσων ευκαιριών.

Οι άνθρωποι είναι από την φύση τους διαφορετικοί, όχι μόνο λόγο του φύλου τους, ούτε λόγο της φυλετικής και ταξικής καταγωγής τους, είναι διαφορετικοί επειδή έτσι το θέλησε η φύση. Για αυτόν τον λόγο αποκαλούμαστε και ιδιόμορφες ετερότητες, παρόλου που όλοι μας είμαστε καθόμιον τρόπο ως προς το σώμα φτιαγμένοι, όλοι έχουμε συναίσθημα, λόγο και λογική, πάθος και επιθυμίες, έκαστος όμως τα έχει όλα αυτά κατά τον δικό του ιδιόμορφο τρόπο, ώστε να είμαστε όλοι μας μοναδικοί. Οι άνθρωποι είναι βέβαια πέραν τούτου, της εκ φύσεως τους διαφορετικότητας, διαφορετικοί και ως προς τις προσπάθειες, αντοχές και αποδόσεις τους στους διάφορους τομείς των ανθρώπινων δραστηριοτήτων, υλικής και πνευματικής φύσης. Η αξιοκρατική αξιολόγηση των ανθρώπων προϋποθέτει για να είναι και δίκαιη, προσεγγιστικά ίσες ευκαιρίες στην ζωή.

Γεννηθήκαμε σε μια προϋπάρχουσα ταξική κοινωνία, καθένας μας στην κοινωνική τάξη που ανήκαν οι γονείς μας. Γεννηθήκαμε σε μια κοινωνία που είναι δομημένη και θεσμοθετημένη ταξικά, την δε δόμηση και θεσμοθέτηση της την επέβαλαν οι κεφαλαιοκράτες και οι αστοί διαχειριστές της, μέσω των οργάνων της της κομματοκρατίας, η οποία διαχειρίζεται για αυτούς και με τα συμφέροντα και κανόνες τους το κράτος, που το έχουν ιδιοποιηθεί, όπως έχουν ιδιοποιηθεί και το οικονομικό σύστημα και την παιδεία. Δημιούργησαν τοιουτοτρόπως από της απαρχές του νεοελληνικού κράτους, μέσω των διαφόρων ξενόφερτων βασιλέων, της ακολουθίας τους και των συνεργατών τους εντός της Ελλάδος, την αποκαλούμενη κοινοβουλετική δημοκρατία σε έκφυλη μορφή και την κεφαλαιοκρατία ως οικονομικό σύστημα τους, την ρεπούμπλικα των Ρωμαίων και τον κεφαλαιοκρατισμό των προτεσταντών Ευρωπαίων, όλα αυτά δε ξένα καρκινώματα στην ελληνική κοινωνία, στο ελληνικό έθος και ήθος, ξένα προς τον λαμπρό ελληνικό πολιτισμό, τον πολιτισμό της δημοκρατικής οικουμένης.

Πως μπορεί λοιπόν η ελληνική ψυχή μας να ευδαιμονεί και να δημιουργεί σε ένα καρκινογόνο, επιβεβλημένο κοινωνικό περιβάλλον; Αυτός είναι και ο κύριος λόγος που εμείς σήμερα είμαστε καταστροφικοί υπήκοοι και ιδιοτελείς ιδιώτες.

Πως μπορούμε όμως να αναδομήσουμε το κοινωνικό θεσμικό και οικονομικό σύστημα, ήτοι το πολιτικό, το οικονομικό, της παιδείας και της πρόνοιας και τους λοιπούς θεσμούς, ώστε να έχουμε ως αποτέλεσμα την προσεγγιστικά αταξική κοινωνία, την κοινωνία της αριστείας, της αρετής, της αλήθειας, της αφθονίας, της ελευθερίας, της δικαιοσύνης, της αρμονίας, της δημοκρατικής κοινωνιοκρατιας, της ισονομίας, ισοκρατίας, ισηγορίας, της πολιτικής, της κοινωνικής και της ατομικής ελευθερίας;

Μπορούμε να το επιτύχουμε αυτό με την ανάδυση της ελληνικής κατά φύσιν δημοκρατικής πολιτείας και της δημοκρατικής οικονομίας και την κατάργηση της παρά φύσιν απολυταρχικής και τυραννικής κομματοκρατίας, με την ποιοτική αναβάθμιση των ιδιοτελών ιδιοτευόντων υπηκόων, σε ανιδιοτελείς πολίτες.

Μπορούμε να το επιτύχουμε αυτό δια της, πολιτικής, οικονομικής, κοινωνικής και οικολογικής δημοκρατίας και της συνεπαγόμενης, προσωπικής, πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής ελευθερίας των πολιτών.

Mε δικό μας οικονομικό σύστημα, με δικό μας σύστημα παιδείας και πρόνοιας με δικούς μας όλους τους θεσμούς, δομημένους σύμφωνα με τις αρχές, τις αξίες και τα ιδεώδη του λαμπρού ελληνικού  πολιτισμού μας.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s