ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑΚΩΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΘΕΣΜΩΝ

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑΚΩΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΘΕΣΜΩΝ

Η διαμάχη από αρχαιοτάτων χρόνων, ως προς το τρόπον συγκρότησης και θέσμισης της κοινωνίας, ήταν διαμάχη μεταξύ του ελληνικού ανθρωποκεντρικού συστήματος, της πολιτείας, με πολιτικό σύστημα διακυβέρνησης και διοίκησις την δημοκρατία και της τυραννικής μισάνθρωπης απολυταρχίας η δεσποτισμού, στην οποία οι άνθρωποι ήταν σκλάβοι η δουλοπάροικοι και ο λόγος ύπαρξης τους ήταν να εκπληρούν της σαδιστικές επιθυμίες του άρχοντος δεσπότη, να τον κάνουν πλούσιο και να υποτάσσονται στις βουλήσεις του και επιθυμίες του.

Οι Έλληνες από τα πανάρχαια χρόνια, δια του Ηρακλή, του Διονύσου, των πόλεων, του Αλέξανδρου, των επαναστάσεων κατά των Οθωμανών, αλλά και σήμερα κατά του φασισμού και ναζισμού και της φασιστικής παγκοσμιοποίησης, πολέμησαν για την ελευθερία των ανθρώπων και τον εκπολιτισμό τους, που τους τον έδωσαν απλόχερα.

Ναι υπήρχε και υπάρχει το δεσποτικό φεουδαρχικό καθεστώς, στο οποίον οι άνθρωποι ήταν RES, δηλαδή πράγμα, όπως ένα τραπέζι η ένα ποντίκι, ήταν δουλοπάροικοι χωρίς προσωπική, πολιτική και οικονομικοκοινωνική ελευθέρια, εκτεθειμένοι στις αυθαιρεσίες και την στυγνή εκμετάλλευση του δεσπότη άρχοντα και των υποτακτικών φεουδαρχών του.

Τον ανθρωποκεντρικό τρόπο διοίκησης δια της πολιτείας με πολιτικό σύστημα την δημοκρατία, τα δημιούργησαν οι Έλληνες, με στόχο την προσωπική, πολιτική και οικονομικοκοινωνική Ελευθερία, την ισότητα, την ισηγορία, την αρετή, την ευμάρεια και την ευδαιμονία.

Σίγουρα δεν σκοπεύουμε να ξαναανακαλύψουμε τον τροχό, στην προκειμένη την δημοκρατία, το μόνο ανθρωποκεντρικό πολίτευμα με εφαρμογή 2600 χρόνια Τον τετραγωνισμό του τροχού τον έκαναν με τις διάφορες δημοκρατίες με επιθετικό προσδιορισμό, που στο μόνο που μοιάζουν με την δημοκρατία είναι το όνομα που καταχρώνται. Η λαϊκή αφύπνιση σχετικά και η συμμετοχή είναι το ζητούμενο και δια αυτών η προσαρμογή της δημοκρατίας στα σημερινά δεδομένα, τεχνολογικά και κοινωνικά, χωρίς να θυσιάζουμε τις βασικές ιδέες, αξίες, αρχές και ιδανικά της ελληνικότατης δημοκρατίας.

Το σύστημα αυτό των πόλεων κρατών και των αμφικτιονιών των ελληνικών πόλεων, οι Έλληνες το εξέλιξαν σε αυτό του κοσμοσυστήματος της οικουμένης, από την εποχή του μεγάλου Αλεξάνδρου, και με αυτό διοικούνταν στην ρωμαϊκή και ανατολικορωμαϊκή περίοδο, έως και την περίοδο της οθωμανοκρατίας, στις αυτοδιοικούμενες περιοχές η τα λεγόμενα κοινά ατών Ελλήνων Το κοσμοσύστημα της οικουμένης ήταν ένα δημοκρατικό σύστημα αυτοδιοικούμενων πολιτειών, με τους κανόνες της δημοκρατίας, στο οποίο δημοκρατικό σύστημα, η πρωτεύουσα της οικουμένης ήταν και αυτή αυτοδιοικούμενη με επιπλέον αρμοδιότητες που αφορούσαν την επικράτεια

Ο κοινοβουλευτισμός είναι ένα ολιγαρχικό πολιτικό σύστημα, το οποίο είναι παρμένο από την ρωμαϊκή ρεπούμπλικα διακυβέρνησης και από την προσολώνεια εποχή, με το οποίο εκλέγεται ένας μονάρχης, συγκεκριμένου χρόνου 4 ετών, ο πρωθυπουργός η ο πρόεδρος της αποκαλούμενης δημοκρατίας τους. Σε αυτό το ολιγαρχικό σύστημα τα κόμματα, είτε ως κυβέρνηση, είτε ως αντιπολίτευση, διοικούν την κοινωνία και ιδιοποιούμενοι το κράτος, οι μεν ως κυβέρνηση η δε ως αντιπολίτευση, διαπλεκόμενοι δε με την πλουτοκρατική ολιγαρχία και με τους κομματικούς οπαδούς τους, καταχρώνται την εξουσία και τον παραχθέντα πλούτο από τους εργαζόμενους, δια το συμφέρον της πολιτικοοικονομικής διαπλοκής και δια των πελατειακών σχέσεων τους με τους ψηφοφόρους τους, προς όφελος μιας μειοψηφίας υπηκόων και σε βάρος του έθνους και της κοινωνίας. Τι σημαίνει Διαφωτισμός: Να έχεις βαφτίσει την μοναρχευομένη ολιγαρχία σε δημοκρατία, όμως να μην εξηγείς γιατί η δημοκρατία παράγει ολιγαρχικές πολιτικές. Να είσαι ολιγάρχης, όμως να ντρέπεσαι να το ομολογήσεις. Να έχεις τοποθετήσει την κοινωνία σε πολιτική απαγόρευση, αλλά να την ενοχοποιείς που σε εμπιστεύθηκε. Να κυβερνάς εσύ όμως να δηλώνεις με έπαρση ότι αυτή φταίει. Να αποφασίζεις εσύ γι’αυτήν, κυρίαρχα, να την βλάπτεις, και όταν διαμαρτύρεται μαζικά για τον βιασμό της, να την θέτεις σε «καταστολή».

Έχομε λοιπόν σήμερα και στην Ελλάδα, ένα πολιτικό σύστημα μιας ξεπερασμένης πανάρχαιας εποχής, που μας το επέβαλαν οι προτέκτορες μεγάλες δυνάμεις δια του Βαυαρού Όθωνος το 1832, των μετέπειτα βασιλιάδων και δια της ξενόδουλης κομματοκρατίας που δημιούργησαν.

Αυτό το ολιγαρχικό πολιτικό σύστημα της αποκαλούμενης κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, έχει στείλει την κοινωνία στην ιδιώτευση. Η κοινωνία, η ένα μέρος της, που παίρνει μέρος στις εκλογές, δεν κάνει τίποτε άλλο με την ψήφο της, από το να τους νομομιμοποιεί να αποφασίζουν και να εκτελούν προς όφελος της ολιγαρχίας και των παρατρεχάμενων της. Οι υποτιθέμενοι πολίτες με αυτόν τον τρόπο γίνονται ιδιώτες και εκπίπτουν από την ιδιότητα του πολίτη. Αυτό καταργεί την έννοια της δημοκρατίας και είναι η αιτία των δυνών μας. 

Η Ελλάδα πάσχει διαχρονικά από ένα συνδυασμό κλειστού πολιτικού συστήματος και κλειστού οικονομικού συστήματος, ο οποίος συνδυασμός δημιούργησε μια κλειστή διαπλεκόμενη ολιγαρχία με το πολιτικό σύστημα να είναι απόλυτα υποτελές στο οικονομικό σύστημα. Η λύση είναι να ανοίξουμε αυτά τα δύο συστήματα, αρχίζοντας από εκείνο που είναι πιο εύκολο, δηλαδή από το πολιτικό σύστημα, μέσω συγκεκριμένων θεσμικών αλλαγών.Χρειαζόμαστε λοιπόν ένα ανοικτό, δυναμικό και φυσικά δημοκρατικό πολιτικό σύστημα και ένα ανοικτό, δυναμικό και δημοκρατικά ελεγχόμενο οικονομικό σύστημα.

Δεν έχουμε ελπίδες να φύγουμε από αυτή τη διελκυστίνδα εάν δεν ανασυγκροτηθεί το πολιτικό σύστημα και το κράτος, εάν δηλαδή δεν αλλάξει το μίγμα των πολιτικών που οδηγούν στο μνημόνιο και ανάγονται στους τρεις πυλώνες της καταστροφής: το πολιτικό σύστημα, τη δημόσια διοίκηση, τη δικαιοσύνη και τη νομοθεσία που υφαίνει τη διαπλοκή και τη διαφθορά. Το κράτος αυτό, ως εκ της φύσεώς του, παράγει διαφθορά, παράγει ελλείμματα, και δεν επιτρέπει την ανάπτυξη. Είναι σαν ένα κράτος κατοχής επάνω στην ελληνική κοινωνία. Δεν επιτρέπει την απελευθέρωση των υγιών δυνάμεων της κοινωνίας και εξωθεί το ελληνικό κεφάλαιο και τους Έλληνες να δραπετεύουν κυριολεκτικά από τη χώρα.

ΠΡΏΤΟ ΣΤΆΔΙΟ ΜΕΤΆΒΑΣΗΣ ΣΤΗΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΊΑ ΔΙΑ ΠΡΟΣΩΜΊΩΣΗΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΤΙΚΉΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΊΑΣ

«Η δημοκρατία του Ρήγα δεν αποκλείει την κοινωνία από το πολιτικό σύστημα, εισάγει την αρχή της πολιτικής αυτοκυβέρνησης της κοινωνίας. Ο λαός του Ρήγα συγκροτεί ο ίδιος το πολιτικό σύστημα, ενώ σήμερα το πολιτικό σύστημα κατέχεται ολοκληρωτικά από τους νομείς του πολιτειακού μέρους του κράτους και ο λαός αντιμετωπίζεται ως ιδιώτης. Στο σημερινό κράτος, ο λαός δεν είναι ούτε πολιτικά κύριος της πολιτείας, ούτε εντολέας. Την ιδιότητα του εντολέα την κατέχουν οι πολιτικοί και άλλοι φορείς του κράτους, οι ίδιοι που κατέχουν και την ιδιότητα του εντολοδόχου. Γι΄αυτό και η πολιτική τάξη μπορεί να αποφασίζει τι σκέφτεται, τι θέλει, πώς θα ζήσει η κοινωνία, κατά βούληση. Πολιτεύεται κατά την εαυτής βούληση και αυτοβούλως αναιρεί τις εξαγγελίες ή υποσχέσεις της, χωρίς συνέπειες. Στο κράτος του Ρήγα, ο λαός δεν χρειάζεται να διαδηλώσει, διότι ο ίδιος διαθέτει πολιτική βούληση, νομοθετεί και αποφασίζει. Δεν τελεί υπό «νομικήν αντίληψη». Αντιθέτως, οι εντολοδόχοι του πολιτικοί τελούν υπό την άμεση κηδεμονία του: δεσμεύονται από τη βούλησή του, είναι πλήρως ελεγχόμενοι, υπόκεινται στη δικαιοσύνη και, επιπροσθέτως, είναι ελευθέρως ανακλητοί. Η πολιτεία του Ρήγα είναι δημοκρατική, το σημερινό σύστημα, παρ΄όλα όσα λέγονται, είναι μια απλώς εκλόγιμη μοναρχία, χωρίς καν αντιπροσωπευτικό πρόσημο.»

Στην παρούσα συγκυρία της χώρας, ωστόσο, που προέχει η αποκατάσταση της εθνικής συνευθύνης και της κάλυψης του χάσματος μεταξύ κοινωνίας και πολιτικής, το εγχείρημα της αντιπροσωπευτικής προσομοίωσης της πολιτείας μπορεί να εξοικονομηθεί με στοχευμένες θεσμικές παρεμβάσεις. Αναφέρω ορισμένες, τις πιο χαρακτηριστικές:

1. Την επέκταση της πολιτείας δικαίου στην πολιτική, ώστε να συμπεριλάβει τόσο τις αδικοπραγίες του πολιτικού προσωπικού όσο και τις μη προσήκουσες προς την κοινωνική βούληση ή και βλαπτικές για την κοινωνική συλλογικότητα αποφάσεις.
2. Τη συγκρότηση ενός Πρυτανείου/σώματος αιρετών δικαστών με πλειοψηφία πολιτών, που θα αποφαίνεται, συνακόλουθα προς την κοινωνία των πολιτών, για την αρμονία της εν γένει «πολιτείας» του πολιτικού προσωπικού με το κοινό συμφέρον. Οίκοθεν νοείται ότι οι ιδιωτικές αδικοπραγίες του πολιτικού προσωπικού, όπως και εκείνες που αφορούν στην άσκηση των καθηκόντων του, προσάγονται αυτοδικαίως στην τακτική δικαιοσύνη και η τυχόν καταδίκη του υπαιτίου τον αποκλείει ες αεί από την πολιτική ιδιότητα του εντολοδόχου.
3. Τη σύσταση ενός διαρκούς δημοσκοπικού δήμου που θα αποφαίνεται για τα θέματα της ημερήσιας διάταξης της κυβέρνησης και της Βουλής. Η γνώμη του μπορεί, σε μια πρώτη φάση, να είναι υποχρεωτική μεν ως προς τη διατύπωσή της, όχι όμως και για την παρακολούθησή της από την πολιτική εξουσία. Όμως, ο συνδυασμός της με τον έλεγχο και τη δικαιική ευθύνη των φορέων της τελευταίας θα λειτουργήσει ως καταλύτης, αποτρεπτικά στη διαφοροποίηση της πολιτικής από την κοινωνική βούληση. Εναλλακτικά, προσφέρεται η δυνατότητα να προκριθεί η δημιουργία ενός ζώντος δημοσκοπικού δήμου που θα παρεμβαίνει διαμορφωτικά στη δημόσια διαβούλευση και θα συμμετέχει στη συγκρότηση της πολιτικής «ατζέντας».
Η ιδέα αυτή επιβάλλει δύο επισημάνσεις: Το δημοψήφισμα, που εμφανίζεται ως η κατακλείδα της «αμεσοδημοκρατικής» (sic)97 παρέμβασης στο κατεστημένο πολιτικό σύστημα, δεν αποτελεί παρά έναν ευκαιριακό θεσμό, που δεν μεταβάλλει τον ολιγαρχικό χαρακτήρα της κρατούσης μη αντιπροσωπευτικής πολιτείας. Ούτε καν τους συσχετισμούς. Για να μιλήσουμε ακόμη και για προσομοίωση αντιπροσώπευσης, πρέπει η κοινωνική βούληση να συγκροτηθεί σε διαρκή/καθημερινό, εφ΄ όλης της ύλης και αυτοδύναμο θεσμό της πολιτείας. Το διακύβευμα της αντιπροσωπευτικής έστω προσομοίωσης της κρατούσης ολιγαρχικής πολιτείας μπορεί να εξοικονομηθεί, στην παρούσα συγκυρία, με την ακριβή ανίχνευση της κοινωνικής βούλησης. Η σύναξη των Αθηναίων στην Πνύκα γινόταν ακριβώς γι΄αυτό. Εάν η διαβούλευση και η συναγωγή της κοινωνικής βούλησης, στον παρόντα χρόνο, είναι εφικτό να επιτευχθεί με τεχνικό και ανέξοδο τρόπο, δεν μειώνει στο ελάχιστο την αξία της. Συγχρόνως, θα προϊδεάσει την κοινωνία των πολιτών για την οριστική μετάβαση στην αντιπροσωπευτική πολιτεία. Οίκοθεν νοείται ότι η μεταβατική έννοια του δημοσκοπικού δήμου δεν αντιλέγει στην έννοια του ηλεκτρονικού δήμου, που περιλαμβάνει το σύνολο της κοινωνίας των πολιτών.
4. Σε κάθε εκλογική περιφέρεια προκρίνεται η συγκρότηση ενός αντιπροσωπευτικού σώματος πολιτών, που επιλέγονται από τυχαίο δείγμα του ηλεκτρονικού καταλόγου, με σκοπό τον έλεγχο του βουλευτή, την «παραγγελία» πολιτικών και, εν ανάγκη, την ανάκλησή του. Το μέτρο αυτό είναι από μόνο του ικανό να ανασυνθέσει το τοπικό και αυτό με το συνολικό σε ριζικά άλλη βάση και ιδίως, να ανατρέψει άρδην τη δομή και την λογική του προσωποπαγούς και πατερναλιστικού κόμματος. Οπωσδήποτε, οι υποψήφιοι βουλευτές οφείλουν να επιλέγονται από τα κατά τόπους αντιπροσωπευτικά σώματα των πολιτών -ο δημοσκοπικός ή ο ηλεκτρονικός δήμος-, στα οποία θα απόκειται και ο έλεγχός τους.
5. Σε μια έστω κατά προσομοίωση αντιπροσωπευτική πολιτεία, η κυβέρνηση γίνεται συνοδική, με την έννοια ότι τα μέλη της δεν υπόκεινται στην προσωποπαγή οιονεί αυθαίρετη θέληση του πρωθυπουργού/μονάρχη και, σε κάθε περίπτωση, η σύνθεση και ο ανασχηματισμός της οφείλει να υπόκειται στον έλεγχο της Βουλής, και/ή του δημοσκοπικού/ηλεκτρονικού δήμου.
6. Η αποκατάσταση της αρχής της ισότητας της ψήφου με τη συνεκτίμηση της λευκής, της άκυρης, της αποχής για τη διαμόρφωση της απαρτίας, που οδηγεί στην αποτίμηση του όποιου εκλογικού αποτελέσματος, καθώς και στην καθιέρωση της υποχρεωτικής εναρμόνισης της πλειοψηφίας της Βουλής και της κυβέρνησης με τη βούληση του εκλογικού σώματος. Η κυβέρνηση δεν οφείλει να νομοθετεί αλλά να κυβερνάει. Και η Βουλή να νομοθετεί, όχι να επικυρώνει την κυβερνητική βούληση. Και οι δύο, κυβέρνηση και Βουλή, οφείλουν να συναντώνται κάτω από την κοινή συνιστώσα της κοινωνικής βούλησης.
7. Τα ανωτέρω προνοούν για την μεταβολή της Βουλής σε διαβουλευτικό και νομοπαρασκευαστικό σώμα, που εξαρτάται από τη Θεσμημένη κοινωνία των πολιτών στην οποία και λογοδοτεί και όχι από το κόμμα και την κυβέρνηση. Διακύβευμα της αντιπροσωπευτικής λειτουργίας της ψήφου είναι ο πολίτης να μεταβληθεί από υπήκοος του κράτους σε εταίρο της πολιτείας.
8. Σε ό,τι αφορά στο ζήτημα της χρηματοδότησης των κομμάτων επιβάλλεται η απόλυτη απαγόρευση άντλησης πόρων από τον ιδιωτικό τομέα (σε χρήμα και είδος), καθώς αυτή μεταβάλλει κατά τεκμήριο τον πολιτικό σε εντολοδόχο των συμφερόντων του «χορηγού». Συγχρόνως, η κρατική χρηματοδότηση οφείλει να έχει εξαιρετικά περιορισμένο αντικείμενο, να υπόκειται σε αυστηρά προδιαγεγραμμένο έργο και να δίδεται «επί αποδείξει». Επ΄ ουδενί όμως να αποφασίζεται από το ίδιο το πολιτικό προσωπικό. Δεν νοείται να δύναται το κόμμα να χρησιμοποιεί τους κρατικούς πόρους ανεξέλεγκτα, ή για να ασκεί πολιτική πελατεία (εξαγορά, μεταφορά ψηφοφόρων, οργάνωση ποικίλων όσων κλειστών ή ανοιχτών φιεστών κ.λπ.). Άλλωστε, η πολιτική διαπάλη αυτή καθεαυτή μπορεί να διεξαχθεί πια στο επίπεδο των ΜΜΕ ή διαδικτυακά. Πράγμα που επιβάλλει την εκ βάθρων αναθεώρηση του τρόπου που γίνεται αντιληπτή η συγκρότηση και η λειτουργία των Μέσων. Οίκοθεν νοείται ότι η κατανομή του χρόνου και οι όροι του «παιχνιδιού» στα Μέσα οφείλουν να γίνονται με γνώμονα την ισότητα στον παρόντα εκλογικό χρόνο και όχι με βάση το αποτέλεσμα στις προηγούμενες εκλογές. Ούτως ή άλλως με το ίδιο μέτρο (της ισότητας και όχι της αναλογίας) πρέπει να δίδεται ο λόγος στις πολιτικές δυνάμεις και κατά την καθημερινή διαχείριση της πολιτικής. Οι επισημάνσεις αυτές αναφέρονται προφανώς στο κρατούν ολιγαρχικό σύστημα, καθόσον στην αντιπροσώπευση η λειτουργία των Μέσων και η διαχείριση του πολιτικού χρόνου και λόγου έχει εξ αντικειμένου άλλους κανόνες.
9. Οι ανωτέρω αλλαγές δεν εξαντλούν τη μεταρρύθμιση του κράτους ως προς την πολιτεία. Γενικώς μιλώντας, θα έλεγα ότι απαιτείται η αναίρεση της πολιτικής δυνατότητας των κομμάτων να παραβιάζουν τις ρυθμίσεις του Συντάγματος χωρίς συνέπειες. Ανάλογες ωστόσο θα ήσαν και οι αλλαγές που θα εκαλείτο η αντιπροσωπευτική πολιτεία να υιοθετήσει στο ζήτημα της διοίκησης και της δικαιοσύνης.
Οπωσδήποτε, μολονότι οι αλλαγές αυτές αυτές υπό το πρίσμα της συντηρητικής οπτικής της ολιγαρχικής νεοτερικότητας φαντάζουν εξωπραγματικά ριζοσπαστικές, σε σύντομο χρόνο θα ομοιάζουν σε απλώς μετριοπαθείς καταγραφές μιας δυναμικής που θα τις ξεπερνάει. Σε κάθε περίπτωση όμως, και ανεξαρτήτως της προβληματικής που κατατέθηκε ανωτέρω, για μια σχετική προσομοίωση του παρόντος συστήματος στην αντιπροσωπευτική πολιτεία, κρίνεται απολύτως επιβεβλημένη η κάθαρση του κρατούντος συστήματος από τους πυλώνες της καταστροφής: Την αναστολή των συνταγματικών ρυθμίσεων που λειτουργούν απαγορευτικά για τη συνάντηση της πολιτικής με την εθνική/κοινωνική συλλογικότητα. Από την αναστολή του άρθρου 86 και άλλων διατάξεων του Συντάγματος, του Κανονισμού της Βουλής και της νομοθεσίας που οικοδομεί τη διαπλοκή και τη διαφθορά. Την αναστολή/ανάκληση όλων των άρθρων του Συντάγματος που αντίκεινται στις θεμέλιες αρχές του. Την ανάκληση επίσης των φαραωνικών προνομίων του πολιτικού προσωπικού, της ανακριτικής και δικαστικής αρμοδιότητας της Βουλής κ.λπ. Υπό το πρίσμα αυτό, θεωρώ εκ των ων ουκ άνευ προϋπόθεση για την κάθαρση αλλά και για την αποφυγή της απροσχημάτιστης ιδιοποίησης του κράτους στο μέλλον την ολική επαναφορά των σκανδάλων στην δικαιοσύνη και την παραδειγματική τιμωρία των υπαιτίων, αρχής γενομένης από τους πρωταιτίους πρωθυπουργούς.
Συνοψίζοντας, επανέρχομαι στην αρχική επισήμανση ότι η μεταβολή της πολιτείας, με τον τρόπο που τη σκιαγράφησα, στην ελληνική περίπτωση αποτελεί όρον επιβίωσης της χώρας. Εξού και κρίνεται ως επείγουσα. Δεν χωρεί, δηλαδή, η παράταση της εκκρεμότητας, την οποία με πρόσχημα την προσεχή αναθεώρηση του Συντάγματος διεκδικεί η πολιτική τάξη για να κερδίσει χρόνο και εντέλει να την αποφύγει.
Εξακολουθώ, εντούτοις, να την αξιολογώ ως ανέφικτη, όχι διότι δεν είναι αναγκαία, στην παρούσα συγκυρία, ή επειδή υπάρχει κάποια άλλη, λιγότερο επώδυνη για το σύστημα λύση στον ορίζοντα. Είναι ανέφικτη, επίσης, όχι διότι μπορεί να εκτιμηθεί ως ουτοπική ή ως προσήκουσα σε ένα απώτερο μέλλον. Είναι ανέφικτη επειδή η ελληνική κοινωνία έχει απολέσει κάθε αυτονομία σκέψης στο κοινωνικο-οικονομικό και πολιτικό πεδίο, έχει εναγκαλισθεί το δόγμα της πολιτικής εθελοδουλίας ενώ η πνευματική της τάξη έχει εγκιβωτισθεί με όρους υποτέλειας στο διατακτικό της νεοτερικότητας.
Το διακύβευμα, ωστόσο, για την Ελλάδα είναι να ανακτήσει μέρος του χαμένου χρόνου που της στέρησε η ολοκληρωτική αποδόμηση του ιστορικού της κεκτημένου, και, κατ΄επέκταση, η οπισθοδρόμηση στο πρωτο-ανθρωποκεντρικό διατακτικό της εποχής μας. Υπαινίσσομαι συγκεκριμένα ότι η οπισθοδρόμηση αυτή δεν ήταν προϋπόθεση για τη μετάβαση του ελληνικού κόσμου στη μεγάλη κοσμοσυστημική κλίμακα. Συνέβη, όπως είδαμε, λόγω της ολοκληρωτικής ήττας του ελληνικού που επέφερε η παταγώδης αποτυχία της Μεγάλης Επανάστασης.
Σε κάθε περίπτωση, για την ελληνική κοινωνία, η ανάκτηση του ανθρωποκεντρικού της κεκτημένου στο επίπεδο της μεγάλης κλίμακας με πρόσημο τη μετάβαση στην αντιπροσωπευτική πολιτεία αποτελεί συγχρόνως όρον επιβίωσης και προϋπόθεση για τη συμφιλίωσή της με την νεοτερικότητα. Για την Αριστερά, το δίλημμα υπερβαίνει το ελληνικό πρόβλημα, καθώς η απόφαση να αποτελέσει μέρος του προβλήματος (της κομματοκρατίας), περιοριζόμενη στη διαχείριση του δυναστικού κράτους, ή να το υπερβεί, με άλμα προ το μέλλον, σημαίνει κυριολεκτικά την ανασύνδεσή της με το διακύβευμα της προόδου. Στο κλίμα αυτό, δεν αρκεί, επομένως, να επικαλείται η Αριστερά το ηθικό της πλεονέκτημα, κατά τη διαχείριση του κρατούντος ολιγαρχικού και σαφώς λυμεωνικού και αποδομητικού της εθνικής/κοινωνικής συλλογικότητας κράτους. Οφείλει να αναστοχασθεί τις έννοιες, ιδίως την ελευθερία, και, περαιτέρω, το πολιτειακό πλαίσιο που θα τη στεγάσει. Ο αναστοχασμός ακριβώς αυτός θα την οδηγήσει αναπόφευκτα στη συλλογική της εξέλιξης του σύγχρονου κόσμου, που προδιαγράφεται, χωρίς αμφιβολία, δομημένος μεσοπρόθεσμα στη βάση της αντιπροσωπευτικής πολιτείας και προοπτικά στη δημοκρατία.

Οι θιασώτες της «αμεσοδημοκρατίας» αποτελούν το πλέον εξέχον παράδειγμα της αδυναμίας του νεοτερικού ανθρώπου να αντιληφθεί την έννοια, τον σκοπό της δημοκρατίας, καθώς και τους θεσμούς που την υποστασιοποιούν. Εξού και συγχέουν την δημοκρατία με την αντιπροσώπευση, εναγκαλίζονται αυστηρά ολιγαρχικούς τρόπους προσέγγισης της κοινωνικής βούλησης, όπως το δημοψήφισμα, και μάλιστα με το επιχείρημα ότι τους αποδέχεται διεθνώς η ολιγαρχική νεοτερικότητα. Συγχρόνως, στο μέτρο που δεν κατανοούν το διακύβευμα της δημοκρατίας -και τον χρόνο της- σταχυολογούν επιλεκτικά ορισμένους από τους θεσμούς της, όπως η κλήρωση, η αρχή της πλειοψηφίας κ.ά., οι οποίοι είναι είτε παρεπόμενοι και δεν χαρακτηρίζουν τη φύση της είτε απαντώνται και σε άλλες πολιτείες, εν αις και στην ολιγαρχία.

ΔΕΥΤΕΡΟ ΣΤΆΔΙΟ ΜΕΤΆΒΑΣΗΣ ΣΤΗΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΊΑ ΔΙΑ ΣΥΓΡΌΤΗΣΗΣ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΏΝ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΏΝ ΣΕ ΚΆΘΕ ΔΉΜΟ. ΟΙ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΝΩΤΑΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟ ΠΟΛΙΤΕΙΑΚΟ ΟΡΓΑΝΟ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΉΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Οι Εκκλησίες των πολιτών ως συλλογικότητες με σφαιρική δομή λήψης αποφάσεων, ήτοι της επικράτειας, των περιφερειών και των δήμων είναι το ανώτατο συνταγματικά κατοχυρωμένο πολιτειακό όργανο της πολιτείας των Ελλήνων, η οποία πολιτεία διοικείται με το πολιτικό σύστημα της δημοκρατίας. Η ανακλιτότης, η περιοδικότης, η αξιοκρατία, η λογοδοσία, η διαφάνεια, η χρηστή διοίκηση είναι οι βασικοί κανόνες λειτουργίας της κυβέρνησις και δημόσιας διοίκησις. Διά αυτών επιδιώκουμε την κοινωνική αρμονία, την προσωπική ελευθερία, την πολιτική ελευθερία, την κοινωνική ελευθερία, την οικονομική ελευθερία που προκύπτουν από την ανάδυση της πολιτείας δια των συλλογικοτήτων σφαιρικής δομής λήψεων αποφάσεων ήτοι δια των εκκλησιών των πολιτών με πολιτικό σύστημα την δημοκρατία.

Οι εκκλησίες του δήμου, της επικράτειας, των περιφερειών και των δήμων συνέρχονται και καθορίζουν πρωταρχικά, μετά από δημόσια διαβούλευση και πλειοψηφικά τα ακόλουθα: Τις δομές, τους θεσμούς, τις διαδικασίες και το νομικό πλαίσιο συγκρότησης και λειτουργίας των ιδίων των εκκλησιών των πολιτών, του κυβερνητικού συστήματος σε κεντρικό, περιφερειακό και δημοτικό επίπεδο, του νομοθετικού σώματος, του δικαστικού σώματος, του συστήματος παιδείας, τους συστήματος άμυνας; δημόσιας τάξης και ασφάλειας και του προνοιακού συστήματός.

Η ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ, Η ΕΠΑΡΧΙΑΚΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΚΑΙ Η ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΙ ΤΗΣ ΚΑΙ ΥΠΟΚΕΙΝΤΑΙ ΣΤΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ ΤΗΣ ΑΝΑΚΛΗΤΟΤΗΤΑΣ, ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΤΗΤΑΣ, ΤΗΣ ΔΙΑΦΑΝΕΙΑΣ, ΤΗΣ ΛΟΓΟΔΟΣΙΑΣ, ΤΗΣ ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΧΡΗΣΤΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΙΣ.

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΕΛΗΜΑ ΑΥΤΩΝ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ ΕΙΝΑΙ Η ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΤΟΥ ΝΟΜΙΚΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ ΠΟΥ ΘΑ ΟΡΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΣΤΟΥΣ ΒΑΣΙΚΟΥΣ 7 ΘΕΣΜΙΚΟΥΣ ΠΥΛΩΝΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΝΟΜΙΚΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ ΠΟΥ ΘΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΟΙ ΙΔΙΕΣ ΟΙ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ.

ΟΙ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ Η ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΠΡΕΠΕΙ ΕΠΙΣΗΣ ΝΑ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΟΥΝ ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ ΑΠΟΔΟΣΗΣ ΤΗΣ ΔΙΑΝΕΜΗΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΙΟΡΘΩΤΙΚΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ.

Ο πρόεδρος, ο πρωθυπουργός, οι υπουργοί, οι βουλευτές, οι εισαγγελείς, οι δικαστές, οι διευθυντές επιχειρήσεων, οι διευθυντές της δημόσιας διοίκησις, εκλέγονται εκ των επίλεκτων αρίστων των εκκλησιών του δήμου δια ψήφου η κλήρωσης και διορίζονται από τις εκκλησίες των πολιτών, το ανώτατο θεσμικό όργανο της ελληνικής δημοκρατίας. Η ανακλιτότης, η περιοδικότης, η αξιοκρατία, η λογοδοσία, η διαφάνεια, η χρηστή διοίκηση είναι οι βασικοί κανόνες λειτουργίας της κυβέρνησις και δημόσιας διοίκησις.

ΟΙ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΣΧΟΛΕΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΟΜΑΔΕΣ ΔΡΑΣΕΩΝ

Οι εκκλησίες των πολιτών, συγκροτούνται από όλους τους Έλληνες και τις Ελληνίδες άνω των 18 ετών σε κάθε συνοικία του εκάστοτε δήμου. Ο δήμος των πολιτών η εκκλησία των πολιτών η εκκλησία του δήμου συγκροτούμενος από τα μέλη στις συνοικιακές κοινότητες εκάστου δήμου, συγκροτεί τον συνταγματικό διοικητικό πυρήνα του εκάστοτε δήμου. Οι εκπρόσωποι τους στην εκκλησία των πολιτών της περιφέρειας συγκροτούν την εκκλησία των πολιτών της περιφέρειας η οποία συγκροτεί τον συνταγματικό διοικητικό πυρήνα της εκάστοτε περιφέρειας. Οι εκπρόσωποι τους στην εκκλησία των πολιτών της επικράτειας συγκροτούν την εκκλησία των πολιτών της επικράτειας η οποία συγκροτεί τον διοικητικό πυρήνα της επικράτειας

Οι κάτοικοι των συνοικιών εκάστου δήμου είναι υπόχρεοι να είναι μέλη αυτών των συνοικιακών κοινοτήτων και του συνοικιακού τμήματος της εκκλησίας των πολιτών. Είναι υπόχρεοι να συμμετάσχουν στις σχολές παιδείας και τις ομάδες δράσεων των συνοικιών του εκάστοτε δήμου.

Οι εκκλήσεις του δήμου αποτελούνται από τους διδασκομένους και τους επίλεκτους η αρίστους. Επίλεκτοι άριστοι είναι αυτοί που πέρασαν τις θεωρητικές και πρακτικές εξετάσεις, ώστε να έχουν την θεωρητική και πρακτική γνώση για να διοικήσουν τους δήμους τους, τις περιφέρειες και την επικράτεια. Στην αρχαία Ελλάδα αυτή η διαδικασία κρατούσε 10 χρόνια. Χωρίς γνώση των πολύπλοκων θεσμικών και συναφών άλλων γνωστικών αντικειμένων, χωρίς εμπειρία και αρετή δεν μπορούμε να ανταποκριθούμε στα καθήκοντα του πολίτη, ήτοι στο συναποφασίζειν δια τα κοινά, το κοινό και το εθνικό συμφέρον.

Οι άριστοι των εκκλησιών αποτελούν το τμήμα των εκκλησιών που συμμετέχουν στην λήψη των αποφάσεων. Η συμμετοχή των άλλων μελών των εκκλησιών γίνετε με μάθηση, τακτά δημοψηφίσματα και με προτάσεις.

ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΑ

Τα δημοψηφίσματα είναι διαπιστωτικά της βούλησης των πολιτών σε θέματα που αφορούν τα κοινά στους δήμους, τις περιφέρειες και την επικράτεια, ώστε να είναι η βούληση τους γνωστή στην εκάστοτε κυβέρνηση και στους επίλεκτους των εκκλησιών των πολιτών.

Τα δεσμευτικά δημοψηφίσματα δεσμεύουν την κυβέρνηση και τους επίλεκτους των εκκλησιών των πολιτών στο εκάστοτε σχετικό θέμα του δημοψηφίσματος και εκτελούν την λαϊκή εντολή.

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ΔΟΜΕΣ ΤΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΩΜΑ

Χαρακτηριστικά πολιτεύματος

1. Η εθνική κυριαρχία πηγάζει και απορρέει αποκλειστικά από τους Έλληνες πολίτες, εκ των οποίων πηγάζουν οι εξουσίες και η νομιμότητα των θεσμών και οργάνων.
2. Το Σύνταγμα αναγνωρίζει την ύπαρξη και τον απόλυτο διαχωρισμό τεσσάρων αυτοδύναμων εξουσιών ήτοι των Εκκλησιών του Δήμου, της Δικαστικής, της Νομοθετικής της Εκτελεστικής με ανώτατο πολιτειακό όργανο τις Εκκλησιες των πολιτών

Οι Εκκλησιες του δήμου η των πολιτών αποφασίζουν διά συνελεύσεων διά του πλειοψηφικού αναλογικού τρόπου. Οι αποφάσεις τους είναι δεσμευτικές για τον εκάστοτε δήμο, την εκάστοτε περιφέρεια και την επικράτεια.

Το διοικητικό συμβούλιο ΔΣ αποτελείται από τον εκάστοτε Πρόεδρο, Αντιπρόεδρο, Γραμματέα, Ταμία, Ευθύνοντα Τύπου και Νομικό Σύμβουλο. Το ΔΣ άρχεται από και άρχει επί μίας ομάδος 6 (έξι) Προέδρων, οι οποίοι εκλέγονται διά ψήφου από την εν απαρτία ΓΣ, εναλλάσσονται εκ περιτροπής ανά δίμηνο και είναι επιφορτισμένοι με την λήψι συναινετικών μόνον αποφάσεων, ήτοι όχι διά ψήφου αλλά ομοφώνως.

Η ομάς των 6 (έξι) εκ περιτροπής εναλλασσομένων ανά δίμηνο Προέδρων λειτουργεί ως μία δευτέρα δικλείδα ασφαλείας έναντι της φαυλοκρατίας.

Η εφορευτική επιτροπή (ΕΕ) της οποιας, η εν απαρτία ΓΣ ανακαλεί, προτείνει και επιλέγει διά κληρώσεως τα μέλη της . Με την σειρά της, η ΕΕ ανακαλεί, δικάζει και ελέγχει τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου (ΔΣ).

Ως μία πρώτη δικλείδα ασφαλείας έναντι της φαυλοκρατίας, το 1/3 των μέλών της ΕΕ εναλλάσσονται ανά τρίμηνο. ΄Ητοι, κάθε 3 (τρεις) μήνες, η εν απαρτία ΓΣ ανακαλεί το 1/3 των μέλών της ΕΕ· κατόπιν προτείνει και δια κληρώσεως επιλέγειτα νέα μέλη της ΕΕ, από τα μέλη που συμμετέχουν στην εν απαρτία ΓΣ.

Στις διαδικασίες του συναποφασίζειν και στο συναποφασίζειν διά ανοικτής δημόσιας ψήφου λαμβάνουν μέρος τα επίλεκτα μέλη των εκκλησιών που επιλέχτηκαν μετά δεκαετή θεωρητική και πρακτική μάθηση διοίκησης. Τα υπόλοιπα μέλη πολίτες συμμετέχουν έως την συμπλήρωση του χρόνου μαθητείας διά προτάσεων και διαπιστωτικών της βούλησης των δημοψηφισμάτων. Το πλειοψηφικό σύστημα αποφάσεων συμπληρώνεται με μια επιπρόσθετη καινοτομία, αυτήν της αναλογικότητος. Στο σύστημα της πλειοψηφίας και της αναλογικότητος, η πλειοψηφία συνυπολογίζει και ενσωματώνει στην πλειοψηφούσα απόφαση προτάσεις εκ των μειοψηφησάντων αναλογικά του ποσοστού τους, ώστε η τελική απόφαση να απεικονίζει κατά δύναμιν την βούληση του συνόλου των πολιτών  και με αυτόν τον τρόπο να επιτυγχάνεται μεγίστη κοινωνική συναίνεση.

ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ
Το Σύνταγμα προβλέπει πλήρη  Δημοκρατία σε τοπικό επίπεδο με εναλλαγή των Δημοτικών και Περιφερειακών συμβούλων από τους πολίτες του Δήμου και της Περιφέρειας ανά δωδεκάμηνο (12μηνο). Ο εκάστοτε δήμος και η εκάστοτε περιφέρεια συνδιοικείται από τις εκάστοτε εκκλησίες σύμφωνα με το διοικητικό νομοθετικό πλαίσιο που έχουν αποφασίσει οι εκκλησιες. Η συμμετοχή για κάθε πολίτη είναι καθήκον. Η συμμετοχή  πολίτη δεν θεωρείται υποχρεωτική  στην περίπτωση που κάποιος πολίτης αρνηθεί να συμμετέχει για λόγους που ορίζει ο νομος. Τότε ορίζεται ως Δημοτικός ή Περιφερειακός σύμβουλος ο επόμενος κατά σειρά εγγεγραμμένος στα αρχεία του Δήμου ή της Περιφέρειας πολίτης. Ο Δήμαρχος και ο Περιφερειάρχης είναι άμεσα εκλέξιμοι από τις εκκλησιες των πολιτών  για τετραετή (4ετή) θητεία, η οποία μπορεί να ανανεωθεί μία φορά. Απαγορεύεται αυστηρώς η ύπαρξη κομμάτων σε τοπικό επίπεδο. Η τήρηση των προαναφερθέντων διασφαλίζεται από τους Θεματοφύλακες.

Κάθε δήμος και κάθε περιφέρεια συντάσσει διά των εκκλησιών διετές σχέδιο προϋπολοσιμού, εσόδων και επενδύσεων, οικονομικής ανάπτυξης και πλουτοπαραγωγικών πηγών, σχέδιο απασχόλησης και επιχειρηματικότητας, σχέδιο παιδείας, εκπαίδευσης και πρόνοιας.

Κάθε δήμος και κάθε περιφέρεια αυτοδιοικείται σε όλα τα θέματα, πέραν των θεμάτων εξωτερικής πολιτικής, άμυνας, κοινής φορολογίας και θεμάτων που υπερβαίνουν τα όρια των δήμων και περιφερειών και άπτονται του συνόλου της επικρατειας, τα οποια ανήκουν στην αρμοδιότητα της εκκλησια των πολτών της επικρατειας και της κυβέρνησης.

ΕΦΑΡΜΟΣΤΕΕΣ ΑΡΧΕΣ

Η λέξη δημοκρατία είναι σύνθετη και αποτελείται από τις λέξεις κράτος και δήμος. Η λέξη κράτος προέρχεται ετυμολογικά από το ρήμα κρατ-έω, κρατ-ώ που σημαίνει κυριαρχώ, έχω δύναμη και την επιβάλλω. Συχνά (λανθασμένα) ερμηνεύεται και ως εξουσία που ετυμολογικά προέρχεται από το αρχαίο ελληνικό ρήμα έξεστι +δοτική προσωπική δηλαδή έχω τη δυνατότητα, μπορώ. Επομένως δημοκρατία είναι η κυριαρχία του δήμου. Δήμος είναι το σύνολο των πολιτών που δέχονται να λειτουργούν ως ομάδα και ελεύθερα επιλέγουν την απαράκλητη και έσχατη τήρηση των παρακάτω αρχών: i) η αρχή της ισονομίας: όλοι οι πολίτες είναι ίσοι απέναντι στο νόμο αλλά και ο νόμος απέναντι στον κάθε πολίτη. (ii) η αρχή της ισοπολιτείας: όλοι οι πολίτες μετέχουν στις δημόσιες εξουσίες. Το δικαίωμα όμως αυτό πηγάζει από την υποχρέωση της συμμετοχής. (iii) η αρχή της ισότητας ψήφου: η συμμετοχή κάθε πολίτη στην διαμόρφωση των αποφάσεων του δήμου, έχει ακριβώς την ίδια βαρύτητα και το ίδιο αποτέλεσμα.

(iv) η αρχή της παρρησίας και της ισηγορίας: ο κάθε πολίτης έχει την υποχρέωση και το δικαίωμα να εκφέρει ελεύθερα την γνώμη του και αυτή τελεί υπό την απόλυτη προστασία του δήμου. Με αυτόν τον τρόπο η άποψη του πολίτη εμπλουτίζει τον δήμο με πρωτότυπες ιδέες και συντελεί στην υπεράσπιση του δικαίου. Συγκεκριμένα η παρρησία (πᾶν + ῥητός) αφορά την υποχρέωση του, να εκφέρει την άποψη του ελεύθερα και με ειλικρίνεια ενώ η ισηγορία (ίσος + αγορεύω) το δικαίωμα του να αγορεύει, να μιλά στην εκκλησία του δήμου. Η παρρησία καλλιεργεί την ελευθερία σε όλους τους πολίτες γιατί εκπαιδεύονται στο να διευρύνουν τους ορίζοντες τους είτε ως ομιλητές είτε ως ακροατής. (v) η αρχή της πλειοψηφίας: η υποταγή των πολιτών στην θέληση της πλειοψηφίας. (vi) η αρχή της διαφάνειας: αφορά στις αποφάσεις, διαδικασίες και τους πόρους του δήμου. Οποιοσδήποτε πολίτης έχει την υποχρέωση και την δυνατότητα να ελέγχει το δήμο.

α΄) Το σύστημα των ελληνικών δεοντολογικών, ηθικών και πολιτικών ιδανικών είναι τα θεμέλια. β΄) Επάνω σε αυτά τα κοινά αποδεκτά θεμέλια, μια ομάδα ανθρώπων που θέλουν να γίνουν οι πραγματικοί πολίτες μιας πολιτείας εν ελευθερία, από κοινού δημιουργούν την σφαιρική δομή λήψης των κοινών τους αποφάσεων. γ΄) Από αυτή την σφαιρική δομή αναδύεται η κατά φύσιν κυρίαρχη πολιτεία, που κάνει τους δημιουργούς της σφαιρικής δομής πολίτες, ενώ ταυτόχρονα, αναίμακτα και ειρηνικά κάνει περιττή την κάθε είδους, ενάντια στην φύση εξουσία. δ΄) Οι πραγματικοί πλέον πολίτες της πολιτείας, από κοινού αποφασίζουν, ποιο πολίτευμα ή πολιτικό σύστημα επιθυμούν να υλοποιεί τις κοινές τους αποφάσεις.

ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΣΩΜΑ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ

Σε κάθε συνοικία η εκκλησια του εκάστοτε δήμου συγκροτεί δικαστικό σώμα για απονομή πρωτοβάθμιας δικαιοσύνης διά συναίνεσης των διαδίκων η διά δικαστικής αποφάσεως για θέματα αστικού, δημοσιου, ποινικού, φορολογικού, προνοιακού και λοιπών δικαιου.

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ ΟΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΚΠΡΟΣΩΠΩΝ ΤΗΣ ΕΙΝΑΙ ΕΓΚΥΡΕΣ ΟΣΟ ΔΕΝ ΑΝΑΙΡΟΥΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΟΙ ΟΠΟΙΕΣ ΩΣ ΑΝΩΤΑΤΟ ΠΟΛΙΤΕΙΑΚΟ ΟΡΓΑΝΟ ΜΠΟΡΕΙ ΟΙΑΝΔΗΠΟΤΕ ΣΤΙΓΜΗ ΝΑ ΑΝΑΙΡΕΣΕΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΝΟΜΟΥΣ ΚΑΙ ΝΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ.
1. Σύνοδος: Η Νομοθετική Εξουσία αποτελείται από δύο σώματα: α) Αγορά (Κάτω Βουλή) και β) Σύγκλητος (Άνω Βουλή).
2. Για την παραγωγή νόμων απαιτείται η συμφωνία της απλής πλειοψηφίας και των δύο νομοθετικών σωμάτων, με τη διαδικασία που προβλέπεται από το Σύνταγμα.
3. Νομοθετική πρωτοβουλία έχουν και τα δύο σώματα. Το κάθε σώμα που ξεκινάει τη σύνταξη νομοσχεδίου, αποστέλλει στο άλλο σώμα το εν λόγω νομοσχέδιο. Το άλλο σώμα μπορεί να προτείνει τροποποιήσεις και να ψηφίσει μία τελική μορφή, την οποία επαναποστέλλει στο αρχικό νομοθετικό σώμα. Σε περίπτωση διαφωνίας ο Πρόεδρος της Ελλάδος συγκαλεί τη Συνοδική Επιτροπή, η οποία αποτελείται από ίσο αριθμό μελών από τα δύο νομοθετικά σώματα και η οποία αφού παράγει μία μέση λύση, αποστέλλει την πρότασή της και στις δύο Bουλές για ψηφοφορία. Σε περίπτωση που και πάλι δεν υπάρξει συμφωνία, ο Πρόεδρος της Ελλάδος υποχρεούται να ζητήσει από την Αγορά να λάβει μία τελική απόφαση επί του νομοσχεδίου, συμπεριλαμβάνοντας την έως τώρα συζήτηση και τις εκφρασμένες ενστάσεις και προβληματισμούς. Το τελικό νομοσχέδιο αναρτάται και από τα δύο νομοθετικά σώματα στην ιστοσελίδα τους στο διαδίκτυο.

Η ΒΟΥΛΗ ΕΙΝΑΙ ΝΟΜΟΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΟ ΟΡΓΑΝΟ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΕΝΑΝ ΑΠΕΣΤΑΛΜΕΝΟ ΕΚΑΣΤΟΥ ΔΗΜΟΥ

Η Ελληνική Βουλή έχει μόνο Εκτελεστικό ρολο στις νομοθετικές διατάξεις που αποφασίζει η κοινωνία μέσω εκκλησιών του δήμου καί δημοψηφισμάτων. Απαρτίζεται από 300 εκλεγμένους ανακλητούς από τον λαό πολίτες εκ των επίλεκτων αρίστων των εκκλησιών των δήμων με 4έτη θητεία. Από αυτούς τους βουλευτές εκλέγονται ο Πρόεδρος της δημοκρατίας, ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί, όλοι ανακλητοί, υπόχρεοι λογοδοσίας στις εκκλησίες του δήμου, τηρούν  και διασφαλίζουν την νομιμότητα και την χρηστή διοίκηση. Συγκροτεί κυβέρνηση και εκτελεί / υλοποιεί την νομοθεσία και το Νέο Σύνταγμα. Έχει το δικαίωμα πρότασης και προετοιμασίας νομων μαζί με την γερουσία. Είναι ο συνθετικός κρίκος μεταξύ κυβέρνησις, συγκλήτου και εκκλησιών του δήμου και επιτηρεί την δικαιοσύνη.

Κάτω Βουλή
1. Αγορά: Νομοθετικό Σώμα το οποίο εκφράζει τη δύναμη των πολιτών. Στο σώμα της Αγοράς απαγορεύεται η ύπαρξη και λειτουργία κομμάτων. Η Αγορά λαμβάνει αποφάσεις σε τοπικό επίπεδο, στο οποίο συμμετέχουν ως μονάδες οι κάτοικοι της περιοχής (ένας πολίτης – μία ψήφος) και ως ομάδες οι πολίτες που οργανώνονται σε οργανώσεις/οργανισμούς της Κοινωνίας των Πολιτών (με συμβουλευτικό ρόλο – χωρίς δικαίωμα ψήφου). Η Κάτω Βουλή βασίζεται στην ενισχυμένη αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών για τη δημιουργία οικουμενικής ψήφου και αποφάσεων στους δήμους της Ελλάδος, τις οποίες εκφράζει ο Εντεταλμένος του κάθε δήμου.
2. Οι Εντεταλμένοι είναι εντολοδόχοι των Δήμων της Ελλάδος και καθήκον τους είναι η υποστήριξη και προάσπιση των θέσεων που έχει υιοθετήσει ύστερα από πολιτική διαβούλευση ο Δήμος τους. Οι Εντεταλμένοι ασκούν τα καθήκοντά τους αφιλοκερδώς και είναι υποχρεωμένοι να κρατούν ενήμερο τον δήμο τους στις συγκεντρώσεις αυτού, καθώς και να εκφράζουν την προσωπική τους άποψη για κάθε θέμα, ενώ, όμως, οφείλουν εν τέλει να υποστηρίξουν κάθε απόφαση του Δήμου τους, ακόμα και αν διαφωνούν με αυτήν.
3. Οι Εντεταλμένοι δεν εκλέγονται έπειτα από προσωπική προεκλογική εκστρατεία. Ταυτόχρονα, δεν υπάρχουν υποψήφιοι για το εν λόγω αξίωμα. Αντιθέτως, οι πολίτες του δήμου, έπειτα από διαβούλευση, αναδεικνύουν οι ίδιοι τον Εντεταλμένο του δήμου τους, με βάση τις προσωπικές του αρετές και την εμπειρία του. Κάθε προσπάθεια επηρεασμού της απόφασης των πολιτών ή δημιουργίας υποσχέσεων από πλευράς πιθανού υποψηφίου, θεωρείται αδίκημα, όπως προβλέπει ο Νόμος. Σε μία τέτοια περίπτωση, έπειτα από σύσταση των πολιτών ή αυτοδικαίως, οι Θεματοφύλακες παραπέμπουν την υπόθεση στο Ανώτατο Δικαστήριο για να αναλάβει την τιμωρία του ιθύνοντα.

4. Η Αγορά αποτελείται από έναν Εντεταλμένο για κάθε Δήμο, συνεπώς η Κάτω Βουλή αποτελείται από τριακόσιους είκοσι πέντε (325) Εντεταλμένους, τους οποίους ψηφίζουν κάθε δύο χρόνια (2ετής και ανανεώσιμη θητεία) οι πολίτες κάθε Δήμου. Ένας εκ των Εντεταλμένων, με τη διαδικασία της εναλλαγής, ορίζεται ως πρόεδρος του σώματος, ή αλλιώς ως Ύπατος της Αγοράς. Η εναλλαγή στη θέση του Ύπατου της Αγοράς μεταξύ των Εντεταλμένων πραγματοποιείται ανά δωδεκάμηνο (12μηνο).
5. Η Αγορά λειτουργεί, ψηφίζει και αποφασίζει με τη διαδικασία της απλής πλειοψηφίας.

Η ΓΕΡΟΥΣΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΣΗΣ ΝΟΜΟΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΟ ΟΡΓΑΝΟ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΙΤΑΙ ΑΠΟ 3 ΕΩΣ 5 ΕΚΡΟΣΩΠΟΥΣ ΤΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΩΝ ΟΜΑΔΩΝ.

Σε ξεχωριστή εκλογική διαδικασία εκλέγονται από κάθε επαγγελματική ομάδα 3 έως 5 πολίτες  εκ των επίλεκτων αρίστων των εκκλησιών του δήμου, για την σύσταση της Γερουσίας, ανακλητοί, με αρμοδιότητα την Νομοπαρασκευή και τον έλεγχο εφαρμογής των νόμων από την Εκτελεστική Αρχή. Όπως η εκτελεστική αρχή για τεχνική βοήθεια και η Γερουσία απευθύνεται στα Δημόσια Ελληνικά πανεπιστήμια. Στην Γερουσία εισηγούνται για την αναγκαιότητα νομοπαρασκευής τα μέλη της εκτελεστικής αρχής,τα μέλη της δικαστικής αρχής, καθώς επίσης και η Δήμοι οι οποίοι αποκλειστικά και μόνο έχουν το δικαίωμα νομοθέτησης και ανάκλησης των νόμων. Απαρτίζεται από X κληρωτούς πολίτες εκ των επίλεκτων αρίστων των εκκλησιών του δήμου, με 4έτη θητεία και είναι ο συνδετικός κρίκος μεταξύ νομοθετικής Βουλής, εκτελεστικής εξουσίας, εκκλησιών του δήμου και κοινωνίας.

Επιτηρεί την οικονομία και όλα τα οικονομικά μεγέθη και φροντίζει για την οικονομική ανάπτυξη, την απασχόληση και την νομισματική πολτική.

Παρουσιάζει τις πρωτοβουλίες των πολιτών και παραδίδουν στην εκτελεστική εξουσία αποτελέσματα και συμβουλευτικές οδηγίες για την υλοποίηση αυτών. Προτείνει νομοσχέδια στην νομοθετική εξουσία, συνταγματικές αλλαγές και διεξάγει δημοψηφίσματα, εάν για το συγκεκριμένο θέμα δεν έχει δημιουργηθεί κιόλας πρωτοβουλία πολιτών.

Άνω Βουλή
1. Σύγκλητος: Νομοθετικό Σώμα εβδομήντα πέντε (75) Συγκλητικών, το οποίο εκφράζει τη γνώση της πολιτικής εμπειρίας. Στο σώμα της Συγκλήτου είναι επιτρεπτή η ύπαρξη κομμάτων. Το Σύνταγμα προβλέπει την ύπαρξη επιπλέον δέκα (10) θέσεων Συγκλητικών οι οποίοι εκλέγονται μεταξύ των πολιτών του Οικουμενικού Ελληνισμού και όπως ορίζει ο Νόμος. Ο Πρόεδρος της Συγκλήτου ψηφίζεται από τους Συγκλητικούς και είναι υπεύθυνος για τη λειτουργία του σώματος καθώς και για τη διασφάλιση της ηθικής δεοντολογίας της Συγκλήτου. Οι Πρόεδροι των Επιτροπών της Συγκλήτου ψηφίζονται επίσης από τα μέλη της. Και στις δύο περιπτώσεις η ψηφοφορία γίνεται με βάση την εμπειρία, τις γνώσεις και την αρχαιότητα και όχι την κομματική γραμμή και πολιτική ανταμοιβή. Ο αξιοκρατικός αυτός χαρακτήρας ελέγχεται από τους Θεματοφύλακες.
2. Η Σύγκλητος λειτουργεί, ψηφίζει και αποφασίζει με τη διαδικασία της σύγκλισης απόψεων. Σύμφωνα με τη διαδικασία αυτή, οποιαδήποτε απόφαση οφείλει να συμπεριλαμβάνει όσο το δυνατόν περισσότερες απόψεις και να εκπροσωπεί το σύνολο των Ελλήνων πολιτών, συμπεριλαμβανομένων των κομμάτων της πλειοψηφίας αλλά και της μειοψηφίας που εκπροσωπούνται στη Σύγκλητο.
3. Τα μέλη της Συγκλήτου εκλέγονται από τους Έλληνες Πολίτες ύστερα από γενική, άμεση, ελεύθερη και μυστική ψηφοφορία, που διεξάγεται κάθε τέσσερα χρόνια (4ετής και ανανεώσιμη θητεία). Οι Συγκλητικοί είναι αντιπρόσωποι όλων των πολιτών και δεν υπόκεινται σε διαταγές και οδηγίες, παρά μόνο στην προσωπική τους συνείδηση.
4. Η Σύγκλητος βασίζεται σε 5μελείς επιτροπές για την ομαλή και αποδοτική εκπλήρωση των καθηκόντων της και την ολοκλήρωση του έργου της. Τα μέλη των επιτροπών εκφράζουν το πανελλαδικό εκλογικό αποτέλεσμα.

Ενδεικτικά, μερικές από τις επιτροπές της Συγκλήτου είναι οι εξής: α) Επιτροπή Ενημέρωσης Νεοεκλεγέντων Αξιωματούχων β) Επιτροπή Αξιολόγησης της Κυβερνήσεως
Για να διεξάγει το έργο της (βάσει στοιχείων και όχι κομματικής γραμμής/ιδεολογίας), η εν λόγω επιτροπή απολαμβάνει το προνόμιο της πρόσβασης σε όλα τα απαραίτητα έγγραφα της κυβερνήσεως. γ) Επιτροπή Λογοδοσίας Aπερχόμενων Aξιωματούχων δ) Επιτροπή Επίβλεψης Παγκοσμίων Δημοκρατικών Επιτευγμάτων ε) Επιτροπή Αξιολόγησης Νομοθετημάτων i) Ετήσια αξιολόγηση και βελτίωση της υπάρχουσας νομοθεσίας ii) Εξέταση νόμων σε ετήσια βάση iii) Αναφορά πιθανών ατελειών των νομοθετημάτων iv) Παραγωγή προσχεδίων νέων νόμων όταν κάτι τέτοιο κρίνεται απαραίτητο (π.χ. σε περίπτωση ανάγκης αντικατάστασης νόμου που διακρίνεται ως αναποτελεσματικός/άκαιρος/κ.τ.λ.) στ) Επιτροπή Αυτοελέγχου της Συγκλήτου. Η εν λόγω επιτροπή αποτελεί εξαίρεση, διότι ο αριθμός των μελών της είναι ίσος με τον αριθμό των κομμάτων τα οποία εκπροσωπούνται στη Σύγκλητο (ένα κόμμα – ένα μέλος) και έχει ως αποστολή την παρακολούθηση και τον έλεγχο των εξόδων της Συγκλήτου.

Αρνητική ψήφος
Σε κάθε εκλογική διαδικασία για τη Σύγκλητο, ο Έλληνας ψηφοφόρος δύναται να επιλέξει ανάμεσα στις διάφορες κομματικές επιλογές ενώ επί πλέον έχει και την επιλογή της αρνητικής ψήφου. Αν η πλειοψηφία των ψηφοφόρων σε μία εκλογική διαδικασία υπερψηφίσει την αρνητική ψήφο, αυτό αυτόματα σημαίνει πως οι Έλληνες πολίτες δεν είναι ικανοποιημένοι από τις υφιστάμενες πολιτικές προτάσεις των πολιτικών κομμάτων και απαιτούνται άμεσα νέες εκλογές για τη Σύγκλητο. Στις νέες εκλογές, οι οποίες λαμβάνουν χώρα επτά (7) ημέρες μετά την επικράτηση της αρνητικής ψήφου, θεωρείται απαραίτητη η ανανέωση των κομματικών προτάσεων, προσώπων, ιδεών και θεμάτων, έτσι ώστε να υπάρξει συγκεκριμένο και σταθερό εκλογικό αποτέλεσμα.

ΔΙΚΑΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ

ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΣΩΜΑ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ

Σε κάθε συνοικία η εκκλησια του εκάστοτε δήμου συγκροτεί δικαστικό σώμα για απονομή πρωτοβάθμιας δικαιοσύνης διά συναίνεσης των διαδίκων η διά δικαστικής αποφάσεως για θέματα αστικού, δημοσιου, ποινικού, φορολογικού, προνοιακού και λοιπών δικαιου.

1.Στην κορυφή της Δικαστικής Εξουσίας βρίσκεται το συνταγματικό δικαστήριο το οποιο αποφασίζει για την συνταγματικότητα των νομων και δικαστικών αποφάσεων. Το συνταγματικό Δικαστήριο ελέγχει και αν χρειαστεί απορρίπτει, τους νόμους της Νομοθετικής και τις πράξεις και αποφάσεις της Εκτελεστικής εξουσίας.

Το ανώτατα δικαστήρια για θέματα αστικού , διοικητικού και ποινικού δικαιου αποφασίζουν τελεσίδικα για αντίστοιχα εκδικασμένα θέματα από τα αντίστοιχα εφετεία.
Οι δικαστές του συνταγματικού δικαιου και οι δικαστές των ανωτατων δικαστηρίων διορίζονται από την εκκλησια των πολιτών της επικρατειας.

Το ανώτατα δικαστήρια αποτελούνται από δέκα μέλη, τα τρία εκ των οποίων ορίζονται ως ειδικών καθηκόντων. Τα μέλη του εκλέγονται από τα μέλη του Δικαστικού Σώματος. Τα εκλεγμένα μέλη υπηρετούν τετραετή (4ετή) θητεία και δεν μπορούν να επανεκλεγούν άμεσα. Τα μέλη του Ανώτατου Δικαστηρίου, κατά τη διάρκεια κατοχής του εν λόγω αξιώματος, απαγορεύεται να εξασκούν το δικηγορικό ή οποιοδήποτε άλλο επάγγελμα ή να κατέχουν κάποια πολιτική θέση σε τοπικό, εθνικό ή Ευρωπαϊκό επίπεδο.
3. Το Ανώτατο Δικαστήριο έχει την αποκλειστική αρμοδιότητα να διορίζει, μετακινεί, προάγει και τιμωρεί πειθαρχικά τα μέλη του Δικαστικού Σώματος.
4. Τρία εκ των δέκα μελών του Ανώτατου Δικαστηρίου ορίζονται ως ειδικών καθηκόντων και έχουν ως μοναδικό τους αντικείμενο την ομαλή διεξαγωγή των εκλογικών διαδικασιών της ίδιας της Δικαστικής Αρχής, την ανεξαρτησία της Αρχής, καθώς και την επίβλεψη για θέματα διαφθοράς της ίδιας της Αρχής. Τα τρία αυτά μέλη δεν συμμετέχουν στις λοιπές διαδικασίες ή ψηφοφορίες του Ανώτατου Δικαστηρίου. Τα ίδια τα μέλη του Ανώτατου Δικαστηρίου ψηφίζουν και ορίζουν εξ’ αυτών τα τρία μέλη ειδικών καθηκόντων.
5. Απαγορεύεται αυστηρά η οποιαδήποτε ύπαρξη ή έκφραση κομματικών θέσεων, ιδεολογιών και υποσχέσεων σε οποιαδήποτε εκλογική διαδικασία του Δικαστικού Σώματος.

Τα εφετεία εκδικάζουν υποθέσεις κατόπιν άσκησις εφέσεων επί των δικαστικών αποφάσεων των πρωτοδικείων. Σε κάθε δήμο υπάρχει ένα εφετείο, ώστε να διεκπεραιώνονται οι δικαστικές υποθέσεις τάχιστα. Οι εφέτες δικαστές διορίζονται από τις εκκλησιες των πολιτών των δήμων.

Τα πρωτοδικεία είναι τα πρωτοβάθμια δικαστικά σώματα και συγκροτούνται σε κάθε συνοικία η σε περισσότερες συνοικίες και εκδικάζουν συναινετικά και διά αποφάσεων υποθέσεις αστικού, διοικητικού, ποινικού, φορολογικού περιεχομενου. Οι δικαστές των πρωτοδικείων διορίζονται από τις εκκλησιες του εκάστοτε δήμου.

ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ
1. Πρόεδρος – Πρώτος Πολίτης. Ο Πρόεδρος της Ελλάδος διορίζεται απευθείας από την εκκλησια των πολιτών της επικρατειας και επιλέγεται από τους επίλεκτους πολίτες της απολλώνιας αδελφότητας αριστων Ελλήνων. Κάθε πολίτης αυτής που ενδιαφέρεται για το αξίωμα θέτει υποψηφιότητα στην εκκλησια της επικρατειας, αφοή προηγούμενος έχει συγκεντρώνει πέντε χιλιάδες (5.000) υπογραφές υποστήριξης από πολίτες.

Ο Πρόεδρος είναι ταυτόχρονα αρχηγός της Κυβέρνησης και διευθυντής της χώρας.

3. Ο υποψήφιος που στον πρώτο εκλογικό γύρο, στον οποίο συμμετείχε τουλάχιστον το μισό από το σύνολο των ψηφοφόρων, λάβει παραπάνω από τις μισές ψήφους των ατόμων που ψήφισαν, αναδεικνύεται νικητής της εκλογικής διαδικασίας. Στην περίπτωση που το σύνολο των ψηφοφόρων που ψήφισαν είναι μικρότερο από τους μισούς εγγεγραμμένους ψηφοφόρους, ο υποψήφιος ο οποίος έλαβε τον μεγαλύτερο αριθμό ψήφων, αλλά όχι λιγότερο από το ένα τρίτο του συνόλου των ψήφων, αναδεικνύεται νικητής της εκλογικής διαδικασίας. Στην περίπτωση που κατά τον πρώτο γύρο κανένας υποψήφιος δεν λάβει τον απαραίτητο αριθμό ψήφων, διοργανώνεται μία επαναληπτική ψηφοφορία δεκατέσσερις (14) ημέρες μετά, μόνο μεταξύ των δύο υποψηφίων που έλαβαν το μεγαλύτερο αριθμό ψήφων. Ο υποψήφιος ο οποίος έλαβε το μεγαλύτερο αριθμό ψήφων σε αυτήν τη διαδικασία αναδεικνύεται νικητής της εκλογικής διαδικασίας και εκλεγμένος Πρόεδρος της Ελλάδος.
4. Ο ρόλος του Προέδρου είναι η διοίκηση του κράτους. Ο Πρόεδρος μεταξύ άλλων είναι υπεύθυνος για την ομαλή λειτουργία των δημοσίων υπηρεσιών και την εξυπηρέτηση του πολίτη, για τις διεθνείς σχέσεις, την εθνική άμυνα, καθώς και την προετοιμασία του προϋπολογισμού και την παρουσίαση αυτού στη Σύνοδο.
5. Ο Πρόεδρος της Ελλάδος είναι υπεύθυνος για το διορισμό των Υπουργών και Υφυπουργών.
6. Ο Πρόεδρος της Ελλάδος προτείνει Υπουργούς και Υφυπουργούς, οι οποίοι όμως πρέπει να δεχθούν την έγκριση της Συγκλήτου για την τοποθέτησή τους με απλή πλειοψηφία. Τα κριτήρια για τους εν λόγω κυβερνητικούς αξιωματούχους είναι η κατάλληλη μόρφωση και εμπειρία.
7. Ο Πρόεδρος της Ελλάδος είναι υπεύθυνος για τη σύναψη διεθνών συνθηκών. Συγκεκριμένα, ο Πρόεδρος μπορεί να αναλάβει την πρωτοβουλία σύναψης συνθήκης με οποιαδήποτε άλλη χώρα ή οργανισμό, αλλά για την επικύρωσή της απαιτείται η υπερψήφιση της εν λόγω συνθήκης από τα τρία πέμπτα (3/5) του συνόλου των μελών της Συγκλήτου. Συνεπώς, ο Πρόεδρος είναι υποχρεωμένος κατά την προπαρασκευαστική διαδικασία να συμβουλεύεται τη Σύγκλητο.

Συμβούλιο της Κυβερνήσεως
1. Το Συμβούλιο της Κυβερνήσεως είναι το σώμα το οποίο συμβουλεύει και γνωμοδοτεί για θέματα που απασχολούν τον Πρόεδρο της Ελλάδος. 2. Ο Πρόεδρος της Ελλάδος συγκαλεί και προεδρεύει στο Συμβούλιο της Κυβερνήσεως, το οποίο αποτελείται από τα εξής μέλη: α) Τον Πρόεδρο της Συγκλήτου β) Τον Ύπατο της Αγοράς γ) Τον Πρόεδρο του Ανώτατου Δικαστηρίου δ) Τον Ύπατο των Δικαιωμάτων του Πολίτη (αναδεικνύεται από την Αγορά) ε) Τον Ύπατο Ευρωπαϊκών Υποθέσεων (αναδεικνύεται από την Αγορά)
στ) Τους 13 Περιφερειάρχες ζ) Πρώην Προέδρους της χώρας, οι οποίοι δεν έχασαν το αξίωμά τους ύστερα από τη διαδικασία της Μομφής η) Πέντε πολίτες, που διορίζει ο Πρόεδρος της Ελλάδος με διάρκεια ίση με τη θητεία του Προέδρου της Ελλάδος θ) Πέντε πολίτες που εκλέγει η Σύγκλητος με γνώμονα την αρχή της αναλογικής αντιπροσώπευσης για την εν λόγω νομοθετική περίοδο. Η επιλογή των δέκα αυτών πολιτών από τον Πρόεδρο της Ελλάδος και τη Σύγκλητο οφείλει να γίνεται αξιοκρατικά και με γνώμονα την ουσιαστική πολιτική χρησιμότητα των συγκεκριμένων πολιτών στο Συμβούλιο της Κυβερνήσεως. Οι δέκα αυτοί πολίτες δεν απολαμβάνουν χρηματικές ανταμοιβές για την ευγενή αυτή προσφορά τους στην Ελλάδα.

Συνοδικό Κολλέγιο Προϋπολογισμού
1. Συνοδικό Κολλέγιο Προϋπολογισμού: Υπερκομματικό όργανο, το οποίο θεσμικά λογοδοτεί σε ολόκληρη τη νομοθετική Σύνοδο. Το Συνοδικό Κολλέγιο Προϋπολογισμού είναι υπεύθυνο για να εξετάζει και να καταθέτει προτάσεις για τον κρατικό προϋπολογισμό, καθώς και να εξετάζει κάθε νομοθετική πρωτοβουλία η οποία δύναται να έχει πιθανές επιρροές στον εθνικό προϋπολογισμό.
2. Ο Πρόεδρος της Ελλάδος προτείνει τα μέλη του Συνοδικού Κολλεγίου Προϋπολογισμού, τα οποία όμως θα πρέπει να δεχθούν την έγκριση της Συγκλήτου για την τοποθέτησή τους, με απλή πλειοψηφία. Τα κριτήρια για τα εν λόγω μέλη είναι η κατάλληλη μόρφωση και εμπειρία.
3. Το Συνοδικό Κολλέγιο Προϋπολογισμού υποστηρίζεται από Γραμματεία, τα μέλη της οποίας επιλέγονται αυστηρά βάσει των ικανοτήτων τους.

Θεματοφύλακες
1. Οι Θεματοφύλακες ελέγχουν την αυτοδυναμία των Εξουσιών και την τήρηση των ιδεολογικών στοιχείων (χαρακτήρα) των κομμάτων. Το Σύνταγμα τους αναγνωρίζει ενισχυμένη επιρροή βάσει της δυναμικής των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης και της απεριόριστης πρόσβασης των Θεματοφυλάκων σ’ αυτά. Οι Θεματοφύλακες είναι επιπλέον υπεύθυνοι για την επίβλεψη της ουδετερότητας των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. Δρουν σε συνεργασία με το Ανώτατο Δικαστήριο. Είναι υπεύθυνοι για τις εσωτερικές διαδικασίες της Συγκλήτου, την αυτοδυναμία των εξουσιών, την ιδεολογική ακεραιότητα των κομμάτων, τη διασφάλιση της λειτουργίας πολιτικών κομμάτων αποκλειστικά και μόνο στη Σύγκλητο και γενικότερα τις εκλογικές διαδικασίες στην Ελληνική επικράτεια.
2. Εκλογή Θεματοφυλάκων: Το εν λόγω σώμα αποτελείται από εννέα μέλη, τα οποία υπηρετούν για εννιαετή μη-ανανεώσιμη θητεία. Το εν τρίτο (1/3) από τα μέλη του ανανεώνεται κάθε τρία χρόνια. Τρία από τα μέλη του προτείνονται από τον Πρόεδρο της Ελλάδος, τρία από τον Πρόεδρο της Συγκλήτου και τρία από το Ανώτατο Δικαστήριο. Για την τοποθέτησή τους, τα πρόσωπα αυτά πρέπει να υπερψηφίζονται από την Αγορά με τη διαδικασία της απλής πλειοψηφίας.
3. Για την εκπλήρωση των καθηκόντων τους οι Θεματοφύλακες έχουν πρόσβαση σε όλα τα απαραίτητα έγγραφα της Συνόδου, της Κυβερνήσεως και του Ανώτατου Δικαστηρίου.

Συμβούλιο Εξεχόντων Πολιτών
Το Συμβούλιο Εξεχόντων Πολιτών περιλαμβάνει διακεκριμένους και λαοπρόβλητους αθλητές, ηθοποιούς, ανθρώπους της τέχνης, της επιστήμης και της διανόησης. Το εν λόγω σώμα αποτελεί συμβουλευτικό όργανο για τον Πρόεδρο της Ελλάδος. Τα υποψήφια μέλη προτείνονται από τον Πρόεδρο της Ελλάδος και υπερψηφίζονται από τη Σύγκλητο με απλή πλειοψηφία.

Κοινωνία των Πολιτών
1. Το Σύνταγμα προωθεί και υποστηρίζει πλήρως τη δυναμική Κοινωνία των Πολιτών της Ελλάδος. Συγκεκριμένα, οι πολιτικοί θεσμοί της χώρας οφείλουν να υποστηρίζουν και να ενισχύουν με κάθε δυνατό τρόπο τη δημιουργία και ανάδειξη οργανώσεων πολιτώνκαι σε θέματα επαγγελματικών κατηγοριών, που σκοπό έχουν την ενημέρωση της κοινής γνώμης για θέματα που τους αφορούν και την επιρροή της πολιτικής στη χώρα για ζητήματα που ενδιαφέρουν το άμεσο ή ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον.
2. Δίνεται ιδιαίτερη βαρύτητα στη δυναμική των οργανώσεων της Κοινωνίας των Πολιτών για προσφορά επιπλέον επιλογών στον Έλληνα πολίτη για συμμετοχή στα κοινά και στα πολιτικά δρώμενα της χώρας, κάτω από δικούς του όρους και συνθήκες και σύμφωνα με δικές του ανάγκες συμμετοχής και έκφρασης.

Πολιτεία – Άμεση Δημοκρατία
1. Δημοψηφίσματα. Για θέματα μείζονος εθνικής σημασίας η Αγορά έχει το αποκλειστικό δικαίωμα, και έπειτα από πρόταση τουλάχιστον εκατό Εντεταλμένων, να θέσει ένα ζήτημα στην αποκλειστική κρίση των Ελλήνων πολιτών, διενεργώντας δημοψήφισμα. Η Αγορά, σε συνεργασία με την Κοινωνία των Πολιτών, οφείλει να συντάξει ολοκληρωμένες θέσεις και επιχειρηματολογία για κάθε άποψη και πλευρά που θα παρουσιάζεται ως επιλογή στο δημοψήφισμα. Δημοψηφίσματα μπορούν να διενεργηθούν ανά πάσα στιγμή το κρίνει απαραίτητο η Αγορά.
2. Το αποτέλεσμα του Δημοψηφίσματος είναι υπεράνω οποιουδήποτε ισχύοντος ή μελλοντικού σχετικού νόμου και δεσμεύει τις πράξεις και αποφάσεις και των τριών Εξουσιών.
3. Στο τοπικό επίπεδο, οι πολίτες κάθε Περιφέρειας έχουν δικαίωμα να ζητήσουν αυτόματα τη διενέργεια δημοψηφίσματος για θέμα το οποίο περιορίζεται στα όρια της Περιφέρειάς τους, αρκεί να συλλέξουν αριθμό υπογραφών ίσο ή μεγαλύτερο από το ένα δέκατο (1/10) του αριθμού των ψηφοφόρων στην εν λόγω Περιφέρεια. Τα συγκεκριμένα τοπικά δημοψηφίσματα διεξάγονται μόνο κατά τη διάρκεια των Περιφερειακών εκλογών, συνεπώς κάθε τέσσερα χρόνια.
4. Πρωτοβουλία. Η νομοθετική πρωτοβουλία των πολιτών σε εθνικό επίπεδο εξασφαλίζεται μέσω της νομοθετικής πρωτοβουλίας της Αγοράς και των Εντεταλμένων. Κάθε Εντεταλμένος έχει δικαίωμα να καταθέσει πρόταση για συζήτηση νομοσχεδίου στην Αγορά.
5. Η Αγορά είναι το μόνο σώμα το οποίο έχει δικαίωμα κατάθεσης προτάσεων και εκκίνησης των απαραίτητων διαδικασιών για συνταγματικές αναθεωρήσεις. Οι εν λόγω προτάσεις απαιτούν την υποστήριξη τουλάχιστον των πέντε έκτων (5/6) του αριθμού των Εντεταλμένων.
6. Μομφή. Η Αγορά, έπειτα από πρόταση τουλάχιστον εκατό Εντεταλμένων, έχει το αποκλειστικό δικαίωμα να παρουσιάσει πρόταση Μομφής προς ψήφιση από το ίδιο σώμα. Η διαδικασία της Μομφής μπορεί να πραγματοποιηθεί είτε κατά πολιτικών και δικαστικών αξιωματούχων παντός τύπου (εκλεγμένων, διορισμένων, τοποθετημένων, κτλ.), είτε εναντίον ισχυόντων νόμων. Για την υπερψήφιση οποιασδήποτε Μομφής απαιτείται η ψήφος των μισών και παραπάνω μελών της Αγοράς.
Νόμος ορίζει τη διαδικασία Μομφής κατά αξιωματούχων της τοπικής αυτοδιοίκησης.
7. Στην περίπτωση Μομφής κατά πολιτικών και δικαστικών αξιωματούχων, η υπερψήφισή της εναντίον ενός προσώπου ισούται με την απώλεια οποιουδήποτε δημόσιου αξιώματος του εν λόγω προσώπου και την αφαίρεση δικαιώματός του για επανάκτηση οποιουδήποτε δημοσίου αξιώματος εφ’ εξής.
Εν συνεχεία, εφόσον συντρέχουν οι απαραίτητοι λόγοι και συνθήκες, στο πρόσωπο εναντίον του οποίου υπερψηφίστηκε Μομφή, ασκείται από το Ανώτατο Δικαστήριο ποινική δίωξη, ποινικές κυρώσεις, πρόσκληση σε δίκη, κρίση και επιβολή ποινής όπως προβλέπει ο Νόμος.
8. Στην περίπτωση Μομφής εναντίον ισχύοντος νόμου, η υπερψήφισή της αυτομάτως καταρρίπτει τη νομική ισχύ του εν λόγω νόμου. Εφ’ όσον η ακύρωση του καταρριφθέντος νόμου δεν επιφέρει την ανάγκη υιοθέτησης νέων μέτρων, δεν απαιτούνται περαιτέρω ενέργειες. Στην περίπτωση όμως που η ακύρωση του εν λόγω νόμου δημιουργήσει κενό και εγείρει νομικά ερωτήματα, η Αγορά είναι υποχρεωμένη να καταθέσει άμεσα νέα πρόταση νόμου που να καλύπτει το εν λόγω κενό.
9. Μνεία. Ύστερα από πρόταση πέντε (5) Εντεταλμένων ή δέκα (10) οργανώσεων της Κοινωνίας των Πολιτών, μπορεί να υποβληθεί μία ερώτηση ή να τεθεί ένα συγκεκριμένο θέμα υπ’ όψιν της Συγκλήτου ή του Προέδρου της Ελλάδος. Η Σύγκλητος και ο Πρόεδρος της Ελλάδος είναι υποχρεωμένοι να παρουσιάσουν μία ολοκληρωμένη και εμπεριστατωμένη απάντηση σχετικά με το εν λόγω θέμα μέσα σε διάστημα ενός (1) μηνός από την ημερομηνία υποβολής της ερώτησης σε αυτούς.
Λογοδοσία
1. Κάθε αξιωματούχος μετά το πέρας της υπηρεσίας του στην πατρίδα υπόκειται σε έλεγχο της προσφοράς και της ποιότητας της θητείας του (μετά τη λήξη κάθε θητείας και ανεξαρτήτως επανεκλογής). Για την εν λόγω διαδικασία υπεύθυνη είναι η Σύγκλητος και συγκεκριμένα η Επιτροπή Λογοδοσίας Aπερχομένων Aξιωματούχων. Η Σύγκλητος δεν διεξάγει έρευνα, αλλά αξιολογεί τα στοιχεία που οφείλει να παρουσιάσει ο απερχόμενος αξιωματούχος για να αναδείξει την προσφορά του. Ταυτόχρονα, η Επιτροπή Λογοδοσίας Aπερχομένων Aξιωματούχων της Συγκλήτου μπορεί να ζητήσει την προσκόμιση και παρουσίαση επιπλέον σχετικών στοιχείων και εγγράφων.
2. Σε περίπτωση που η Σύγκλητος ανακαλύψει παραπτώματα, ελλείψεις ή ανάρμοστη συμπεριφορά, δικαιούται και οφείλει να παραπέμψει το θέμα στο Ανώτατο Δικαστήριο, το οποίο μπορεί να καλέσει οποιονδήποτε αξιωματούχο για εξέταση, δίωξη και υποβολή ποινής, όπως προβλέπει ο Νόμος.

Ποινές για πολιτικά αδικήματα
Το Σύνταγμα αναγνωρίζει στους πολιτικούς αξιωματούχους την πλήρη ευθύνη των πολιτικών πράξεων και αποφάσεών τους. Σύμφωνα και με τη διαδικασία της Λογοδοσίας που προαναφέρθηκε, η πολιτική ευθύνη θεωρείται εξαιρετικά σοβαρή και η πολιτική κακοδιαχείριση, ανικανότητα και απραξία τιμωρούνται βαρύτατα, όπως προβλέπει ο Νόμος. Η πολιτική δεν ορίζεται ως ένα απλό επάγγελμα το οποίο μπορεί απλά να προκαλέσει πολιτική φθορά και επαγγελματικά προβλήματα σε περίπτωση αποτυχίας, αλλά θεωρείται ύψιστο λειτούργημα το οποίο αναλαμβάνουν συνειδητά και με πλήρη επίγνωση των αναγκών αλλά και των ικανοτήτων τους οι πολίτες που είναι αφοσιωμένοι στο εθνικό συμφέρον και την προσφορά στην πατρίδα.
Ίσες πολιτικές ευκαιρίες
Το Σύνταγμα αναγνωρίζει την ανάγκη ενίσχυσης της δυνατότητας πολιτικής συμμετοχής όλων των Ελλήνων πολιτών. Η συμμετοχή στα πολιτικά δρώμενα της χώρας, αλλά κυρίως η πολιτική συμμετοχή, εκλογή και διάκριση, είναι βασικό δικαίωμα κάθε πολίτη, το οποίο πρέπει να απολαμβάνουν σε ίσο βαθμό όλοι οι Έλληνες, ανεξαρτήτως οικονομικών και κοινωνικών τυχόν διακρίσεων μεταξύ τους. Για το λόγο αυτό και για την ισότιμη πολιτική ανάδειξη των πολιτών που επιθυμούν να ασχοληθούν με τα κοινά, το Σύνταγμα προβλέπει:
1. Πλήρη ισότητα πολιτικών ευκαιριών στο τοπικό επίπεδο με εναλλαγή των Δημοτικών και Περιφερειακών συμβούλων από τους πολίτες κάθε Δήμου και Περιφέρειας ανά δωδεκάμηνο (12μηνο). Κατά την περίοδο αυτή κάθε πολίτης έχει την ευκαιρία να αναλάβει πολιτικές πρωτοβουλίες και με τις ιδέες και προτάσεις του να αναδειχθεί πολιτικά στην τοπική πολιτική ζωή και στη συνείδηση των συμπολιτών του. Η συμμετοχή του κάθε πολίτη δεν θεωρείται υποχρεωτική και στην περίπτωση που κάποιος πολίτης αρνηθεί να συμμετέχει, τότε ορίζεται ως Δημοτικός ή Περιφερειακός σύμβουλος ο επόμενος κατά σειρά εγγεγραμμένος στα αρχεία του Δήμου ή της Περιφέρειας πολίτης.
2. Την Αγορά απαρτίζουν ένας Εντεταλμένος από κάθε δήμο. Οι Εντεταλμένοι δεν εκλέγονται έπειτα από προσωπική προεκλογική εκστρατεία. Επίσης, δεν υπάρχουν υποψήφιοι για το εν λόγω αξίωμα, συνεπώς δεν υπάρχουν οικονομικά έξοδα για τον ορισμό Εντεταλμένων. Αντιθέτως, οι πολίτες του δήμου αναδεικνύουν οι ίδιοι, έπειτα από διαβούλευση, τον Εντεταλμένο του δήμου τους, με βάση τις προσωπικές αρετές και την εμπειρία του. Συνεπώς, κάθε πολίτης με ικανότητες και αξιέπαινα προσωπικά χαρακτηριστικά, ο οποίος έχει διακριθεί στην επαγγελματική ή κοινωνική του ζωή, δύναται να οριστεί Εντεταλμένος του δήμου από τους συμπολίτες του και να αναδειχθεί κατ’ αυτόν τον τρόπο, αυτόματα, στην εθνική πολιτική σκηνή.
3. Η εξασφάλιση ίσων πολιτικών ευκαιριών για όλους τους πολίτες επιτυγχάνεται επίσης με τη διαδικασία συζήτησης και συμμετοχής τους στους δήμους της Ελλάδος. Συγκεκριμένα, κάθε πολίτης έχει τη δυνατότητα να συμμετέχει στις συγκεντρώσεις του δήμου του, να λαμβάνει το λόγο και να επιχειρηματολογεί για ένα συγκεκριμένο ζήτημα, να εκπροσωπεί ομάδα πολιτών ή συμφερόντων, να ηγείται πολιτικά προσπάθειας αλλαγής και μεταρρυθμίσεως σε εθνικό επίπεδο και να παρουσιάζει πολιτικές του προτάσεις και ιδέες οι οποίες μπορούν να τον αναδείξουν ως σημαντική πολιτική προσωπικότητα στο δήμο του αλλά και στην εθνική πολιτική σκηνή.
4. Το επιστέγασμα των ίσων πολιτικών ευκαιριών των πολιτών είναι το Πολιτικό Βιογραφικό κάθε υποψηφίου, το οποίο απαιτείται για συμμετοχή σε εκλογική διαδικασία και εκλογή σε οποιοδήποτε πολιτικό αξίωμα στην Ελληνική Επικράτεια. Στο εν λόγω Πολιτικό Βιογραφικό ο υποψήφιος έχει τη δυνατότητα να συμπεριλάβει κάθε προσπάθειά του για πολιτική πρόοδο, από την πορεία του ως Δημοτικός ή/και Περιφερειακός σύμβουλος, ως Εντεταλμένος, ή από τις κατά καιρούς πρωτοβουλίες του στις συζητήσεις του δήμου του ως απλός πολίτης και τη συνολική του παρουσία εκεί. Τα Πολιτικά Βιογραφικά των υποψηφίων είναι απαραίτητα για τη συμμετοχή οποιουδήποτε σε οποιοδήποτε αξίωμα και διατηρούνται πάντα ανοιχτά και προσβάσιμα για όλους τους Έλληνες πολίτες.

Διαδικασία Αναθεώρησης
Η Αγορά είναι το σώμα το οποίο αποφασίζει και έχει την αποκλειστική δυνατότητα αναθεώρησης του Συντάγματος. Για το σκοπό αυτό, η Αγορά απολαμβάνει το αποκλειστικό δικαίωμα κατάθεσης προτάσεων και εκκίνησης των απαραίτητων διαδικασιών για συνταγματικές αναθεωρήσεις. Οι εν λόγω προτάσεις απαιτούν την υποστήριξη τουλάχιστον των πέντε έκτων (5/6) των Εντεταλμένων για να καταλήξουν σε αναθεώρηση του Συντάγματος.

Copryright © , Registered ® und Trademark ™.

 

 

 

 

 


 

 

 

10 thoughts on “ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑΚΩΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΘΕΣΜΩΝ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s