ΠΟΛΤΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ.

1. Ἡ Πατρίδα μας, ἡ Ἑλλάδα (ἐναέριος χῶρος, ἔδαφος, ὑπέδαφος, Α.Ο.Ζ.), ΔΕΝ πωλεῖται, ΔΕΝ παραχωρεῖται. Ἀνήκει στοὺς Πολῖτες της. 2. Λογιστικὸς ἔλεγχος τοῦ χρέους. Καταγγελία τῶν μνημονίων – δανειακῶν συμβάσεων. 3. Συζήτησις γιὰ Ἐθνικὸ νόμισμα (Ἐθνικὸ νόμισμα = Ἐθνικὴ ἀνεξαρτησία) 4. Ἀξιοποίησις τῶν πλουτοπαραγωγικῶν πηγῶν τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ τοὺς Ἕλληνες. Ὄχι στὸ ξεπούλημα τοῦ Δημοσίου πλούτου τῆς χώρας 5. Διεκδίκησις τῶν Γερμανικῶν ἀποζημιώσεων καὶ ὀφειλῶν. (Πολεμικές ἐπανορθώσεις, ἀρχαιότητες, κατοχικό δάνειο, …) 6. Ἔλεγχος τῶν πράξεων ὅλων τῶν πολιτικῶν ἀπὸ τὸ 1974 καὶ ἐντεῦθεν καὶ τιμωρία τῶν ἐνόχων. (Ἔλεγχος ὅλων τῶν σκανδάλων) 7. Συμμετοχὴ ὅλων τῶν Ἑλλήνων Ἰθαγενών Πολιτῶν–ἐπιλογὴ τῶν ἀμέμπτων, ἐναρέτων, ἱκανῶν, … τῶν ἀρίστων – ἐπαϊόντων, ἀνά τομέα καὶ ἐξ αὐτῶν κλήρωσις (μὲ περιοδικότητα, ἔλεγχο, ἀνακλητότητα).  (Δημοκρατία) 8. Καταδίκασις τῆς κομματοκρατίας καὶ τῆς ἐξ αὐτῆς εὐνοιοκρατίας. 9. Ἀνασυγκρότησις τοῦ κράτους (ἐξορθολογισμὸς, στήριξις τῆς Ἑλληνικῆς παραγωγῆς). 10. Ἀπαλλαγὴ ἀπὸ τοὺς «Θεσμοὺς» καὶ τοὺς ἐπιόρκους πολιτικοὺς. 11.Ἔλεγχος, ἀναθεώρησις, ἀκύρωσις ὅλων τῶν παρανόμων Ἑλληνοποιήσεων καὶ παροχῶν ἰθαγενείας. 12.Ἐπιδίωξις τοῦ Ἐθνικοῦ συμφέροντος, ἀπὸ τὸ ὁποῖον θὰ προκύψη καὶ τὸ ἀτομικὸ.

Στὴν σύμπραξι αὐτὴ, ἐπιδιώκεται ὁ παραλληλισμὸς καὶ ὁ συντονισμὸς, ἐνεργειῶν καὶ δράσεων, Πολιτῶν καὶ «Κινημάτων»,ἐπὶ τῶν ὡς ἄνω 12 βασικῶν σημείων συμφωνίας, ἰσοτίμως καὶ ὁμοτίμως, καὶ ἐπ’ οὐδενὶ οἱαδήποτε «ἀπορρόφησις»
ἤ ἔνταξις κάποιου ὑπὸ τὴν σκέπην κάποιου ἄλλου. Δημοκρατικὴ Σύμπραξις των Ἑλλήνων 28 Ἰουλίου 2015.
http://www.astron.gr/polis/records_list.php?goto=2

Η κρίση είναι σίγουρα ευκαιρία, αλλά όχι για ημίμετρα. Και σίγουρα όσοι απέδιδαν την απραξία τους στην έλλειψη οράματος, αν βεβαίως συμφωνούν με την στοιχειοθετημένη πρόταση, θα πρέπει να ψάξουν για άλλη δικαιολογία

«Είμαστε τόσο απασχολημένοι με τα σφουγγαρίσματα, ώστε δεν βρίσκουμε χρόνο να δούμε μήπως μπορούμε να κλείσουμε τη βρύση» υποστηρίζει απόφθεγμα αδέσποτο στο αχανές διαδίκτυο. Και ακριβώς αυτό συμβαίνει.

Για να φθάσει, λοιπόν, ο αναγνώστης αυτού του άρθρου στην εξέταση έστω του ερωτήματος του τίτλου, χρειάζεται να προηγηθούν πειστικές απαντήσεις σε προηγούμενα ερωτήματα που θα τον υποχρεώσουν να βρει τον χρόνο να απαντήσει σε υποθετικές ερωτήσεις. Να οραματισθεί μία κολοσσιαία δημιουργική ανατροπή σε νοοτροπία και θεσμούς. Να τις δούμε μία-μία διαδοχικά και χαλαρά;

Μήπως πάμε καλά με το δίδυμο πλεόνασμα;

Το δημοσιονομικό πλεόνασμα του 2013 ήταν 603 εκ  Και ήδη δαπανήθηκε σε παροχές που ακυρώνουν τον χαρακτηρισμό «πλεόνασμα». Ταυτόχρονα τα «εφ’ άπαξ» περιμένουν από το 2010, απονομές συντάξεων χρονίζουν όλο και περισσότερο, «φέσια» φοριούνται συνεχώς στον ΕΟΠΥΥ και τους προμηθευτές – να συνεχίσουμε; Και η όποια φοροδοτική ικανότητα των πολιτών εξαντλείται.

Πολλοί έχουν αντιληφθεί ότι πρόκειται για βάρβαρη υποτίμηση της νοημοσύνης μας. Αυτό που εκκρεμεί είναι να δούμε αν έπαιξε κάποιο ρόλο η εκλογική συγκυρία.

Γι’ αυτούς που θέλουν περισσότερα, καλύτερα να επισημάνουμε κάποια ψυχρά αριθμητικά στοιχεία που ίσως δεν έχουν απασχολήσει την ειδησεογραφία. Στην «Έκθεση για το 2013» του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος κ. Γ. Προβόπουλου, αναφέρεται (σελ.13) ότι υπόλοιπο κερδών της Τ.τ.Ε. ύψους 817,8 εκ.€ περιέρχεται στο Ελληνικό Δημόσιο, αλλάζοντας προφανώς το πρόσημο του πρωτογενούς αποτελέσματος.

Καθώς αποφεύγεται υπεύθυνη πρόβλεψη κερδών της Τ.τ.Ε. για το 2014, αρκεί να προβληματισθούμε ως προς την κυριότερη πηγή της μεγάλης μείωσης των εξόδων. Οι «προβλέψεις» μειώθηκαν από 2.342,7 εκ.€ το 2012 σε 468,8 εκ.€ το 2013. Τι παρόμοιο θα γίνει το 2014 ;

Αντίστοιχη κριτική της κοινής γνώμης δέχθηκε και το Ισοζύγιο Τρεχουσών Συναλλαγών της Χώρας (σελ.83). Πλεόνασμα 1.244,7 εκ.€, αλλά οφείλεται σε δραστικούς περιορισμούς και αναβολές δαπανών, και άρα εισαγωγών. Κοινώς, «τρώμε από τα έτοιμα».

Αλλά το ίδιο Ισοζύγιο θα ήταν -1.809,6 εκ.€, αν το Ισοζύγιο Τρεχουσών Μεταβιβάσεων δεν ενισχυόταν από 1.431,5 εκ.€ σε 4.475,8 εκ.€, λόγω κυρίως μεταβιβάσεων από την Ε.Ε. Είναι αυτό στοιχείο υγείας της Οικονομίας μας ;

Και πόσο υγιές στοιχείο είναι η μεταβολή των Συναλλαγματικών Διαθεσίμων (σελ.83) από 5.500 εκ.€ το 2012 σε 4.172 εκ.€ το 2013 ; -24,1%, δεν είναι και λίγο.

Άλλο : Καθαρή εκροή καταθέσεων 111 δις € (39% !) από το Σεπτέμβριο του 2009 (σελ.139).

Κι αν όλα αυτά δεν βάζουν όλους πια σε μαύρες ανησυχίες, τι συμπέρασμα να βγάλει κανείς από την ακόλουθη τοποθέτηση του κεντρικού τραπεζίτη της χώρας; Σελ.23 : «Η επιτυχής υλοποίηση του Προϋπολογισμού το 2014 θα αποτελέσει ισχυρή ένδειξη ότι η δημοσιονομική προσαρμογή είναι διατηρήσιμη και ότι, σε συνδυασμό με την επανεκκίνηση της αναπτυξιακής πορείας της οικονομίας, μπορεί να οδηγήσει στην οριστική έξοδο της χώρας από την κρίση».

Άρα η απάντηση στο πρώτο ερώτημα είναι : δυστυχώς όχι. Και πολλούς θα ανακούφιζε μία αξιόπιστη νέα ιδέα …

Μέχρι πότε θα περιμένουμε την ανάπτυξη ;

Η ευημερία των αριθμών, των επιλεγόμενων αριθμών μάλιστα, δεν κρύβει την δυστυχία των πολιτών. Κάπως έτσι αναδεικνύεται κάτι που ή αγνοούν ή αποκρύπτουν πολλοί οικονομολόγοι: άλλο ανάπτυξη της οικονομίας και άλλο ανάπτυξη.

Άλλες επιστήμες διαχωρίζουν σαφώς την ανάπτυξη (development) από την μεγέθυνση (growth). Η πρώτη μετριέται – καλύτερα : εκτιμάται – σε ποιότητα ζωής, η δεύτερη σε χρήμα.

Ποιότητα ζωής είναι π.χ. η Υγεία, όχι οι δαπάνες Υγείας. Κάπως έτσι πολλοί δεν καταλαβαίνουν π.χ. γιατί είναι γεμάτες οι καφετέριες. Ένας καθημερινός καφές με καλούς φίλους στοιχίζει συνολικά πολύ λιγότερο από μία επίσκεψη σε ψυχίατρο το μήνα συν τα φάρμακα. Χώρια που έχει θετικά αποτελέσματα …

Εμφανώς, το οικονομικό μας πρόβλημα είναι πολύ σοβαρό για να το αφήσουμε στους οικονομολόγους. Χρειάζεται ευρύτερη αντιμετώπιση. Και η βάρβαρα επιβληθείσα λιτότητα ανέδειξε την λιτότητα ως στάση ζωής, ως αξία. Μαζί και την έξυπνη κατανάλωση. Ουδέν κακόν αμιγές καλού.

Μοιραία, κάποιοι θα νοσταλγήσουν τον Έλληνα καταναλωτή …

Συμπέρασμα : η ανάπτυξη είναι ante portas. Απλώς κάποιοι περιμένουν growth. Άρα η απάντηση στο δεύτερο ερώτημα είναι : η ανάπτυξη, το μέλλον των παιδιών μας, είναι στα χέρια μας. Αλλάζοντας αντιλήψεις για τη ζωή. Τα άλλα έπονται και προκύπτουν αβίαστα.

Γιατί χρειάζεται να αλλάξουμε την αντίληψή μας για το κράτος ;

Η «εκ βάθρων ανασυγκρότηση του κράτους» είναι ζητούμενο ακόμη και για τον κ. Προβόπουλο. Μόνο που οι αυτοαποκαλούμενοι «εκσυγχρονιστές» επιδιώκουν να μιμηθούμε δυτικά πρότυπα. Αλλά ατυχώς οι προωθούμενες μεταρρυθμίσεις δεν επαρκούν.

Όλο και περισσότεροι αντιλαμβάνονται ότι οι διάχυτες αντιστάσεις στις αγρίως επιβαλλόμενες αλλαγές δεν είναι μόνο – μόνο ! – αντιστάσεις βολεμένων σε συντεχνιακά και άλλα συμφέροντα. Είναι – έστω διαισθητική – αντίσταση στην ανόητη αλλαγή, την άκριτη μίμηση ξένων προτύπων.

Απλός συνταξιούχος αγρότης διετύπωσε αυτό ακριβώς : «Δεν θα γίνουμε Γερμανοί. Θα ξαναγίνουμε Έλληνες!». Συνεπώς, θα δούμε εκ βάθρων όχι την οργάνωση των κρατικών υπηρεσιών και τις γραφειοκρατικές διαδικασίες, αλλά το ίδιο το κράτος και τον ρόλο του στην κοινωνία.

Η διαπίστωση του αείμνηστου Άγγελου Φουριώτη, στο μνημειώδες σύγγραμμά του «Κόρινθος», είναι καταλυτική : «Η Κοινωνία είναι αγαθό, το Κράτος όχι. Η Κοινωνία γεννήθηκε από τις αρετές του ανθρώπου, το Κράτος από τις κακίες του».

Αποδεικνύεται και ιστορικά και λογικά ότι το κράτος αναπαράγει και αυξάνει τις κακίες του ανθρώπου. Η προσφορά θέσεων εργασίας δημοσίου στο κέντρο π.χ. αυξάνει την αστικοποίηση, που είναι ο κύριος παράγοντας αύξησης της εγκληματικότητας, που αυξάνει την προσφορά θέσεων εργασίας στις πόλεις (αστυνομία, δικαστήρια κ.λ.π.). Πρόκειται για φαύλο κύκλο που τελικά μας οδηγεί στην καταστροφή. Γι’ αυτό υπερχρεώνονται τα κράτη.

Συμπέρασμα : η εκ βάθρων αλλαγή στην αντίληψή μας για το κράτος είναι απόλυτη ανάγκη. Δεν είναι αναρχισμός, είναι λογική βεβαιότητα.

Άρα η απάντηση στο τρίτο ερώτημα είναι: γιατί τα πράγματα πάνε όλο και ταχύτερα από το κακό στο χειρότερο. Υπάρχει συστηματικό πρόβλημα.

Τι να αλλάξουμε στην αντίληψή μας για το κράτος ;

Κράτος σημαίνει Νόμος, και η δυτική αντίληψη για το κράτος εκφράζεται από το Ρωμαϊκό “dura lex sed lex” – σκληρός ο νόμος αλλά νόμος. Και πολλοί, τελείως ασυλλόγιστα, αποφαίνονται ότι στην Ελλάδα χρειάζεται ένας νόμος που να επιβάλλει την τήρηση των νόμων. Δεν τους περνάει από το μυαλό ότι πρόκειται για αντίληψη ριζικά ακατάλληλη για την Ελλάδα. Ή μήπως είναι ανθέλληνες, νεογενίτσαροι ;

Πολύ απλά, η Ελλάδα δεν χρειάζεται σκληρούς νόμους. Είμαστε ο λαός της ελευθερίας, την έχουμε στο DNA μας. Χρειαζόμαστε ευφυείς νόμους. Και σίγουρα χρειαζόμαστε βαθιά δίκαιους νόμους. Δεν αντέχουν στη μαρτυρία της ελληνικής φύσεως οι επιδερμικά δίκαιοι νόμοι. Δεν δικαιολογεί την παρανομία αυτή η προσέγγιση, την εξηγεί – έχει διαφορά.

Οι ευφυείς νόμοι είναι απλοί και εμπνέουν συμμόρφωση, αξιοπρέπεια. Δεν βασίζονται στην καταστολή. Ο πέλεκυς του νόμου δρα αποτρεπτικά, αλλά τελείως επικουρικά. Ο πολίτης θέλει να τους τηρήσει. Το κράτος μας αναμένεται ευλόγως να εμπνέει ξανά φιλότιμο και πατριωτισμό.

Ταυτόχρονα, αυτό το κράτος έχει υποπολλαπλάσιο κόστος, σε σύγκριση με το σημερινό. Συνεπώς, όλοι θα πληρώνουμε πολύ λιγότερους φόρους.

Η προτεινόμενη απάντηση στο τέταρτο ερώτημα είναι : τα πάντα. Είναι πάρα πολλές 2 χιλιετίες σε ρωμαϊκά καλούπια. Να ξαναγίνουμε Έλληνες, αλλά σε νέα ποιότητα ! Αν έφθανε ένα copy/paste στα αρχαία μας, δεν θα είχε χρειασθεί.

Ποια είναι η πρόταση ;

Η πολιτική πρόταση «ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΡΙΣΤΟΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ» είναι αναρτημένη στο διαδίκτυο (scribd) από τις 15 Σεπτεμβρίου 2013. Είναι το πρώτο μέρος, όπου στοιχειοθετούνται τα δύο «τουβλάκια» με τα οποία θα χτιστεί το νέο θεσμικό πλαίσιο. Όταν λέμε «εκ βάθρων» το εννοούμε.

Προδιαγράφεται «λιτό και αποτελεσματικό κράτος, διακριτικός ρυθμιστής της κοινωνικής ευημερίας». Απλό και δίκαιο φορολογικό σύστημα, πρωτοποριακής αντιλήψεως. Αριστοδημοκρατικό μοντέλο διοίκησης σε όλα τα επίπεδα. Στην εποχή του διαδικτύου καθίσταται εφικτό και να κυβερνούν οι άριστοι δημοκρατικά και να διεξάγονται υποδειγματικά οργανωμένα δημοψηφίσματα, πρακτικά μηδενικού κόστους.

Σε επόμενα άρθρα, θα αναπτυχθούν οι κύριες προτεινόμενες αλλαγές. Θα δοθούν σαφείς συγκρίσεις με τις υπό αντικατάσταση αντιλήψεις. Μαζί και οι βασικές προβλέψεις επί των ρυθμίσεων στα μεταβατικά προβλήματα.

Η πρόταση, εν ολίγοις, είναι : Όμορφος κόσμος, αρκετά ηθικός, ανθρώπινα πλασμένος.

Η κρίση είναι σίγουρα ευκαιρία, αλλά όχι για ημίμετρα. Και σίγουρα όσοι απέδιδαν την απραξία τους στην έλλειψη οράματος, αν βεβαίως συμφωνούν με την στοιχειοθετημένη πρόταση, θα πρέπει να ψάξουν για άλλη δικαιολογία …

Εμείς, ακόμη και λίγοι, μπορούμε να οδηγήσουμε. «Ο κόσμος στέκει παράμερα για να περάσουν αυτοί που ξέρουν πού πάνε» – David Starr Jordan

ΣυγγραφέαςΚώστας Τζαναβάρας για το Analyst.gr