Η Απολλώνια Αδελφότης, Οικονομική πολιτική, Χρεοκοπία

Πότε θα ήταν προτιμότερο να χρεοκοπήσει η Ελλάδα

Πολλοί από εκείνους τους Έλληνες που κατανοούν ότι, είναι προτιμότερη η χρεοκοπία (αναστολή πληρωμών, διαπραγμάτευση για την ονομαστική διαγραφή του χρέους), από την δήμευση ουσιαστικά της ιδιωτικής και δημόσιας περιουσίας, για την εξυπηρέτηση των δημοσίων χρεών, καθώς επίσης από τη μετατροπή της σε αποικία ή χώρα της Lidl, χωρίς κάτι τέτοιο να αποκλείει τη μετέπειτα χρεοκοπία και έξοδο της από την Ευρωζώνη, ρωτούν πότε θα ήταν η πλέον κατάλληλη εποχή. Παρά το ότι έχουμε αναφερθεί πολλές φορές, τα εξής κατά σειρά προτεραιότητας:

(α) Το 2010, όταν η Ελλάδα είχε ακόμη πρόβλημα ρευστότητας και όχι φερεγγυότητας, δεν στηρίχθηκε αλληλέγγυα από τη Γερμανία, ενώ χρωστούσε κυρίως στις γερμανικές και γαλλικές τράπεζες – οπότε δεν θα έπρεπε σε καμία περίπτωση να καταφύγει στο ΔΝΤ, αλλά να εκπονήσει ένα δικό της τριετές πρόγραμμα εξυγίανσης, παραμένοντας εντός της Ευρωζώνης.

(β) Το 2011, πριν ακόμη υπογράψει το PSI – επειδή δεν είχε ακόμη υποθηκεύσει τη δημόσια περιουσία της, ενώ μπορούσε να μετατρέψει το εξωτερικό χρέος της σε δραχμές, αναγκάζοντας τους δανειστές της να επωμισθούν μαζί της τις ζημίες της υποτίμησης.

(γ) Το 2014, όταν είχε πλέον ολοκληρωθεί το τριετές πρόγραμμα (μνημόνια), έχοντας αποτύχει πλήρως (ανάλυση). Το αποδέχθηκε άλλωστε επανειλημμένα το ΔΝΤ, ενώ ένα πρόγραμμα υιοθετείται εξ ολοκλήρου το πρώτο έτος, το δεύτερο ωριμάζει και το τρίτο αποδίδει – όπου, εάν δεν επιτύχει μετά από τρία χρόνια, η χώρα πρέπει να επιλέξει τη χρεοκοπία.

(δ) Το 2015, όταν είχε εκλεγεί η νέα κυβέρνηση – πριν διαφύγουν οι καταθέσεις και χρεοκοπήσουν (κλείσουν) οι τράπεζες, καθώς επίσης πριν την υπογραφή και έγκριση του μνημονίου από την πλειοψηφία των κομμάτων, καθώς επίσης από τους ‘Έλληνες (εκλογές Σεπτέμβρη). Δυστυχώς τότε η κυβέρνηση επέλεξε τον αργό θάνατο αντί τη ρήξη,  την κυλιόμενη πτώχευση καλύτερα – πιθανότατα για να παραμείνει στην εξουσία, έχοντας προσυμφωνήσει με τον κ. Σόιμπλε, ακόμη και το δημοψήφισμα.  

Βέβαια, τόσο το 2014, όσο και το 2015 ήταν πολύ πιο δύσκολο, σε σχέση με το 2010 και 2011 – ενώ ακριβώς για το λόγο αυτό αναφέρουμε πάντοτε πως η επιτυχία των οικονομικών μέτρων που λαμβάνονται, είναι πάντα σε συνάρτηση με το σωστό χρόνο (timing).

Σήμερα η κατάσταση είναι πολύ πιο άσχημη, ειδικά μετά τη σκανδαλώδη εκποίηση του ελληνικού χρηματοπιστωτικού συστήματος – μετά από το μεγάλο κόλπο, όπου οι χρηματιστές έκαναν πάρτι στο Λονδίνο, εις υγεία των κορόιδων. Εν τούτους η στάση πληρωμών παραμένει η μοναδική λύση – εκτός εάν οι Έλληνες είναι πρόθυμοι να θυσιάσουν την ιδιωτική και δημόσια περιουσία τους, κατά το παράδειγμα των Κυπρίων – υπενθυμίζοντας πως είχαμε ήδη αναφερθεί στο μηδενισμό του χρέους με δικά μας μέσα, από το Σεπτέμβρη του 2010 (ανάλυση).  

Κατά την άποψη μας βέβαια οι Έλληνες δεν θα κάνουν απολύτως τίποτα – θα σκύψουν ξανά το κεφάλι και θα συνεχίσουν να κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου, όπως τα πρόβατα πριν τη σφαγή τους. Το γεγονός αυτό τεκμηριώνεται από τις δύο πρόσφατες «επαναστατικές αναλαμπές» – των επιστημόνων, καθώς επίσης των αγροτών που σταμάτησαν πριν ακόμη ξεκινήσουν.

252

Θα παραμείνουμε λοιπόν στα λόγια χωρίς έργα, θα γκρινιάζουμε για τα μάτια του κόσμου, θα ανεχόμαστε τις προσβολές και το διεθνή εξευτελισμό, ενώ δήθεν θα παραπλανηθούμε ακόμη μία φορά από την κυβέρνηση και την Ευρώπη – επειδή γνωρίζουν πλέον πολύ καλά πως επιθυμούμε διακαώς να παραπλανηθούμε, για να μπορούμε έτσι να ρίχνουμε το φταίξιμο στα αστέρια και όχι στον εαυτό μας. Κανένας όμως δεν θα μπορεί να ισχυριστεί στο μέλλον ότι δεν ήξερε, όταν τον ρωτήσουν τα παιδιά του γιατί καταδίκασε τα ίδια και την πατρίδα του – όσο κανένας από τους προγόνους του μέχρι σήμερα. 

Όταν διαπιστώνει κανείς πως η Ελλάδα έχει κατακτήσει ακόμη ένα θλιβερό ρεκόρ, αφού για πρώτη φορά μετά την κρίση έκλεισαν 4.000 περισσότερες επιχειρήσεις στο πρώτο τρίμηνο του 2016 από αυτές που άνοιξαν, είτε επειδή χρεοκόπησαν, είτε επειδή αποφάσισαν να εγκατασταθούν σε άλλες χώρες, κατανοεί πως δεν υπάρχει πλέον καμία ελπίδα για το μέλλον – εκτός εάν επιλυθούν άμεσα τα βασικά προβλήματα της οικονομίας, όπως το δημόσιο και ιδιωτικό χρέος, το σταθερό και ανταγωνιστικό φορολογικό πλαίσιο, η κρατική γραφειοκρατία, καθώς επίσης η διαφθορά του δημοσίου.

Πρόκειται βέβαια για τα επίσημα στοιχεία, αφού τα ανεπίσημα είναι ασφαλώς πολύ πιο οδυνηρά – επειδή πολλές εταιρείες σταματούν μεν να λειτουργούν, αλλά δεν το δηλώνουν είτε επειδή χρωστούν στο δημόσιο, στα ασφαλιστικά ταμεία και στις τράπεζες, είτε για οποιονδήποτε άλλο λόγο. Όταν την ίδια στιγμή δε το μόνο που φαίνεται πως μπορεί να κάνει η κυβέρνηση είναι να προσεύχεται, χωρίς καν να πιστεύει, τότε είναι δύσκολο να παραμένει κανείς αισιόδοξος.     

248

Ως εκ τούτου, ακόμη και αν ολοκληρωνόταν τελικά η αξιολόγηση με θετικό αποτέλεσμα, μαζί με το ξεκίνημα των συζητήσεων για τη διαγραφή μέρους του δημοσίου χρέους, έτσι ώστε να καταστεί εφικτή η αντίστοιχη του ιδιωτικού, η Ελλάδα πιθανότατα δεν θα τα κατάφερνε – αφού θα είχαν όλα αυτά καθυστερήσει τόσο πολύ, ώστε να είναι πια πολύ αργά για να αντιστραφεί η πορεία προς το χάος.

Λογικά λοιπόν θεωρείται πολύ πιθανή η χρεοκοπία, καθώς επίσης η επιστροφή της χώρας στη δραχμή – ενέργειες που όμως επίσης δεν θα βοηθούσαν, αφού θα είχαν καθυστερήσει πάρα πολύ, όπως όλα τα υπόλοιπα. Δυστυχώς στην οικονομία τα μέτρα που λαμβάνονται είναι πάντα σε άμεση σχέση με το χρόνο – με τη σωστή χρονική στιγμή δηλαδή (timing) η οποία, όταν καθυστερεί, παύει πια να έχει νόημα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s