Ελληνική, Η Απολλώνια Αδελφότης

189 χρόνια από το θάνατο του Γεώργιου Καραϊσκάκη.

 
Ηγετική μορφή της Ελληνικής Επανάστασης, που έδρασε κυρίως στη Ρούμελη (Στερεά Ελλάδα). Ο Γεώργιος Καραϊσκάκης γεννήθηκε το 1780 στο Μαυρομάτι Καρδίτσας και ήταν καρπός της σχέσης του αρματολού Δημήτρη Καραΐσκου και της μοναχής Ζωής Ντιμισκή, αδελφής του κλέφτη Κώστα Ντιμισκή και εξαδέλφης του οπλαρχηγού Γώγου

Μπακόλα. Μεγάλωσε με τους θετούς γονείς του, μία οικογένεια Σαρακατσάνων, αφού η μητέρα του τον εγκατέλειψε μη αντέχοντας τον διασυρμό μιας παράνομης σχέσης και πέθανε όταν ήταν οκτώ ετών. Από τη μητέρα του, ο «γιος της καλογριάς» κληρονόμησε τον ανυπότακτο χαρακτήρα του και την παροιμιώδη βωμολοχία του.

Στα 15 του ο Γεώργιος Καραϊσκάκης εγκαταλείπει τους θετούς του γονείς και σχηματίζει κλέφτικη ομάδα από συνομηλίκους του. Τρία χρόνια αργότερα πέφτει στα χέρια του Αλή Πασά, ο οποίος εκτιμώντας τον ισχυρό του χαρακτήρα τον προσλαμβάνει στη σωματοφυλακή του. Στην Αυλή των Ιωαννίνων όχι μόνο έμαθε τη στρατιωτική τέχνη, αλλά και στοιχειώδη γράμματα, γραφή και ανάγνωση.
Τον Μάρτιο του 1798 ακολουθεί τον Αλή Πασά στην εκστρατεία του κατά του Πασά του Βιδινίου Πασβάνογλου κι έρχεται σε μυστικές διαπραγματεύσεις μαζί του. Περί το 1804 εγκαταλείπει τον Αλή Πασά κι ενώνεται με το σώμα του περίφημου κλέφτη Κατσαντώνη. Συμμετέχει και διακρίνεται σε πολλές μάχες κατά του πρώην αφεντικού του και γίνεται το πρωτοπαλίκαρο του Κατσαντώνη.
Την άνοιξη του 1807 ο Κατσαντώνης δέχεται να βοηθήσει τη ρωσοκρατούμενη Λευκάδα, που αντιμετώπιζε τον κίνδυνο επίθεσης από τον Αλή Πασά. Εκεί, ο Καραϊσκάκης γνωρίζεται με άλλους οπλαρχηγούς και συναντά τον Ιωάννη Καποδίστρια  Μετά την κατάληψη της Λευκάδας από του Γάλλους, τον Ιούλιο του 1807, ο Καραϊσκάκης επιστρέφει στ’ Άγραφα με τους άνδρες τού Κατσαντώνη.
Τον Αύγουστο του 1807 ο Κατσαντώνης συλλαμβάνεται από τον Αλή Πασά και θανατώνεται. Την αρχηγία της ομάδας αναλαμβάνει ο αδελφό του Λεπενιώτης και μαζί του ο Καραϊσκάκης συνεχίζει τη δράση του ως κλέφτης. Το 1809 εντάσσεται στα ελληνικά τάγματα που είχαν συστήσει οι Βρετανοί υπό τον Ριχάρδο Τσορτς, με σκοπό να εκτοπίσουν τους Γάλλους από τα Επτάνησα.
Το 1812 μετά τη διάλυση της ομάδας Λεπενιώτη από τον Αλή Πασά δηλώνει υποταγή και επιστρέφει στα Γιάννινα. Την περίοδο αυτή έγινε και ο γάμος του με την Γκόλφω Ψαρογιαννοπούλου, με την οποία απέκτησε δύο κόρες κι ένα γιο, τον στρατιωτικό και πολιτικό Σπυρίδωνα Καραϊσκάκη (1826-1898).
Περί τα μέσα του 1820, όταν ο Αλή Πασάς κηρύχθηκε αποστάτης από τον Σουλτάνο, ο Καραϊσκάκης τον βοήθησε αρχικά, αλλά όταν διαπίστωσε το μάταιο του αγώνα τον εγκατέλειψε με τον Ανδρούτσο και άλλους Έλληνες και δήλωσε υποταγή στο Σουλτάνο. Τον Ιανουάριο του 1821 συμμετείχε στη σύσκεψη της Λευκάδας, στην οποία αποφασίστηκε η προετοιμασία της εξέγερσης στη Στερεά Ελλάδα.
Τον Απρίλιο του 1821 αποτυγχάνει να ξεσηκώσει τους Ακαρνάνες και καταφεύγει στα χωριά των Τζουμέρκων. Τον Μάιο οργανώνει στρατόπεδο με άλλους οπλαρχηγούς της Δυτικής Στερεάς στο Πέτα της Άρτας. Συμμετέχει στις μάχες κατά των Τούρκων στο Κομπότι (30 Μαΐου και 8 Ιουνίου), αλλά τραυματίζεται και αποσύρεται για θεραπεία.
Τον Σεπτέμβριο μαζί με άλλους οπλαρχηγούς καταλαμβάνει την Άρτα, σε σύμπραξη με τους Αρβανίτες. Το 1822 εμπλέκεται σε διαμάχη με τον κλεφτοκαπετάνιο Γιαννάκη Ράγκο (1790-1870), εκλεκτό του Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου, για το αρματολίκι των Αγράφων. Από τότε χρονολογείται και η διένεξή του με τον φαναριώτη πολιτικό.
Στις 15 Ιανουάριου του 1823, ο Καραϊσκάκης σημειώνει την πρώτη του μεγάλη νίκη κατά των Τούρκων στη Μάχη του Σοβολάκου. Στα μέσα του 1823 προάγεται σε στρατηγό, αλλά η κατάσταση της υγείας του επιδεινώνεται από τη φυματίωση και καταφεύγει για ανάπαυση στο μοναστήρι του Προυσού.
Κατά τη διάρκεια του πρώτου εμφυλίου πολέμου, ο Μαυροκορδάτος τον κατηγορεί για πράξη εσχάτης προδοσίας και τον σύρει σε δίκη στο Αιτωλικό (1 Απριλίου 1824). Παρότι διαπιστώνεται η ανακρίβεια των κατηγοριών, ο Καραϊσκάκης θα αποστερηθεί όλων των αξιωμάτων του και θα αναγκασθεί να καταφύγει στο Καρπενήσι. Στα μέσα του 1824 μεταβαίνει στο Ναύπλιο, έδρα της κυβέρνησης, με σκοπό να αποδείξει την αθωότητά του.
Τον Δεκέμβριο του 1824 συμμετέχει στο ρουμελιώτικο σώμα που εκστράτευσε στην Πελοπόννησο, με σκοπό να βοηθήσει τους «κυβερνητικούς» στη διαμάχη τους με τους «αντικυβερνητικούς» (δεύτερος εμφύλιος πόλεμος). Ο Καραϊσκάκης θα λάβει μέρος στο πλιάτσικο στην περιοχή των Καλαβρύτων, που αποτελεί μία από τις ατυχέστερες στιγμές του ήρωα στην επανάσταση του ‘21. Στις 7 Απριλίου του 1825 συμμετέχει χωρίς ηγετικό ρόλο στη μάχη στο Κρεμμύδι, όπου οι Έλληνες αντιμετώπισαν για πρώτη φορά το στρατό του Ιμπραήμ και ηττήθηκαν κατά κράτος.
Η επανάσταση κινδυνεύει και η κυβέρνηση αποφασίζει να στείλει τον Καραϊσκάκη στη Στερεά Ελλάδα, για να αναζωπυρώσει τις επιχειρήσεις κατά των Τούρκων. Τον Μάιο του 1825 φθάνει στο Δίστομο και αποτρέπει την κατάληψη του χωριού από τους Τούρκους της Άμφισσας.
Στη συνέχεια προσπαθεί να βοηθήσει τους πολιορκημένους του Μεσολογγίου με κινήσεις αντιπερισπασμού, χωρίς μεγάλη επιτυχία. Μετά την πτώση του Μεσολογγίου και την καταστολή της επανάστασης στη Δυτική Στερεά Ελλάδα, ο Καραϊσκάκης θα μεταβεί στο Ναύπλιο και θα ζητήσει από την κυβέρνηση οικονομική ενίσχυση για να απελευθερώσει τη Στερεά Ελλάδα.
Τον Ιούλιο του 1826 διορίζεται αρχιστράτηγος της Ρούμελης, με πλήρη δικαιοδοσία. Η πρώτη του ενέργεια ήταν να ανακουφίσει τους πολιορκημένους της Ακρόπολης της Αθήνας. Στις 6 Αυγούστου νικά τους Τούρκους στο Χαϊδάρι και θα επαναλάβει τη νίκη του δύο ημέρες αργότερα.
Παρότι σοβαρά άρρωστος, θα επιχειρήσει εκστρατεία προς τη Δόμβραινα τον Οκτώβριο για να αποκόψει τον ανεφοδιασμό του Κιουταχή που πολιορκούσε την Ακρόπολη. Θα εκκαθαρίσει την περιοχή και στις 24 Νοεμβρίου του 1826 θα σημειώσει μεγαλειώδη νίκη επί των Τούρκων στην Αράχωβα, σε μία πολυήμερη μάχη, που θα αναδείξει τις στρατηγικές του ικανότητες. Για τους κατακτητές ήταν η δεύτερη μεγάλη καταστροφή μετά τα Δερβενάκια.
Μετά τη διασφάλιση της κεντρικής Στερεάς Ελλάδας επιστρέφει στην Αττική για να αντιμετωπίσει τον Κιουταχή, που συνεχίζει την πολιορκία της Ακρόπολης (28 Φεβρουαρίου 1827). Θα σημειώσει δύο σπουδαίες νίκες, στο Κερατσίνι (4 Μαρτίου) και στο μοναστήρι του Αγίου Σπυρίδωνα (13 Απριλίου).
Στις 21 Απριλίου του 1827 οι ελληνικές δυνάμεις είχαν στρατοπεδεύσει στο Φάληρο για να αντιμετωπίσουν σε μία ακόμη μάχη τον Κιουταχή. Την αρχιστρατηγία είχαν αναλάβει οι άγγλοι φιλέλληνες Ριχάρδος Τσορτς και ο Τόμας Κόχραν, με απόφαση της Γ’ Εθνοσυνέλευσης της Τροιζήνας. Ο Καραϊσκάκης είχε διαφωνήσει με το σχέδιο της κατά μέτωπον επίθεσης και είχε αποσυρθεί στη σκηνή του άρρωστος.
Την επομένη κάποιοι έλληνες στρατιώτες επιτέθηκαν χωρίς διαταγή κατά του στρατοπέδου του Κιουταχή. Για να μη γενικευθεί η σύγκρουση, ο Καραϊσκάκης βγήκε από τη σκηνή του και κατευθύνθηκε έφιππος προς το σημείο της συμπλοκής γύρω στις 4 το απόγευμα. Μία σφαίρα, όμως, τον βρήκε στο υπογάστριο και τον τραυμάτισε σοβαρά. Παρά τις προσπάθειες των γιατρών, ο Καραϊσκάκης άφησε την τελευταία του πνοή στις 4 το πρωί της 23ης Απριλίου 1827, ανήμερα της ονομαστικής του εορτής. Έχει διατυπωθεί η άποψη ότι ο θάνατος του Καραϊσκάκη οφειλόταν σε δολοφονική ενέργεια είτε με υποκίνηση των Άγγλων, που ήθελαν τον περιορισμό της Επανάστασης στην Πελοπόννησο, είτε του μεγάλου αντιπάλου του Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου.
Την επομένη, οι Έλληνες με πεσμένο ηθικό και κακή στρατηγική, υπέστησαν συντριπτική ήττα στη Μάχη του Αναλάτου από τον Κιουταχή, ο οποίος πολύ γρήγορα κατέστειλε την επανάσταση στη Στερεά Ελλάδα.
Το έθνος θρήνησε το χαμό του ήρωα. Και δικαίως, διότι η απώλειά του υπήρξε ανεπανόρθωτη. Ο Καραϊσκάκης ήταν αδύνατος, φιλάσθενος (έπασχε από φυματίωση), μέτριος το ανάστημα, ιδιαίτερα νευρικός, οξύθυμος, βωμολόχος και υβριστής. Αλλά είχε χαλύβδινη θέληση, δύναμη σκέψης και κριτικής και ιδιαίτερη ικανότητα στην ταχύτατη λήψη αποφάσεων και εκτέλεση αυτών. Με μία λέξη, ήταν ηγέτης. Άλλο ζήτημα αν, όπως έλεγε ο ίδιος, ο χαρακτήρας του τον έκανε να είναι άλλοτε άγγελος και άλλοτε διάβολος.
 
 

Σάββατο, 23 Απριλίου 2016

ΥΠΑΡΧΟΥΝ 12 ΑΛΥΣΕΙΣ ΣΤΟ DNA ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ – ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΟΜΩΣ ΜΟΝΟ 1,5…

 
 

«ΟΙ ΣΑΛΠΙΓΓΕΣ ΗΧΗΣΑΝ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΞΕΚΙΝΗΣΕ, ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΝΑ ΞΑΝΑ ΓΙΝΕΙΣ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗΣ, ΕΦΤΑΣΕ Η ΣΤΙΓΜΗ ΝΑ ΞΑΝΑ ΓΙΝΕΙΣ ΕΛ-ΛΗΝ!»

 
 

Το Big Bang δε συνέβη ποτέ, Κβαντική εξίσωση επιτρέπει σύμπαν άπειρης ηλικίας..

 
 

 
Το πρόβλημα της μοναδικότητας
Σύμφωνα με νέο θεωρητικό μοντέλο το σύμπαν θα μπορούσε να υπάρχει από πάντα.. Το εν λόγω μοντέλοσυμπληρώνει τη γενική θεωρία της σχετικότητας εφαρμόζοντας όρους κβαντικής διόρθωσης, ενώ λαμβάνει υπόψιν σκοτεινή ύλη και σκοτεινή ενέργεια, λύνοντας πολλαπλά προβλήματα ταυτόχρονα.
Η αποδεκτή χρονολόγηση του σύμπαντος από την ευρεία επιστημονική κοινότητα, ανέρχεται κατά προσέγγιση στα 13.8 δισεκατομμύρια χρόνια, όπως εκτιμάται από τη γενική σχετικότητα. Αρχικά όλη η ύπαρξη περιοριζόταν σε ένα σημείο άπειρης πυκνότητας (μοναδικότητα ή singularity) και μόνο όταν το αυτό σημείο άρχισε να επεκτείνεται μέσω της μεγάλης έκρηξης (Big Bang), επήλθε η επίσημη γέννηση του σύμπαντος.
Παρά το γεγονός πως η μοναδικότητα προκύπτει αναπόφευκτα από τα μαθηματικά της γενικής σχετικότητας, ταυτόχρονα η ίδια η μοναδικότητα αποτελεί το σημαντικότερο πρόβλημα της ίδιας θεωρίας, καθότι τα μαθηματικά μπορούν να εξηγήσουν τα συμβάντα μόνο αμέσως μετά την άρση της και όχι κατά την ύπαρξή της, ή νωρίτερα. Αυτό υποστηρίζει και ο Ahmed Farag Ali των Benha University και Zewail City of Science and Technology, (και τα 2 εδρεύουν στην Αίγυπτο), ο οποίος αναφέρει πως στο σημείο αυτό οι φυσικοί νόμοι φαίνεται να καταρρέουν.
Ο Ali μαζί με τον Saurya Das (coauthor) από το University of Lethbridge στην Alberta του Καναδά έδειξαν με δημοσίευση στο Physics Letters B πως το πρόβλημα της μοναδικότητας μπορεί να επιλυθεί με το νέο τους μοντέλο, που προτείνει ένα σύμπαν χωρίς αρχή και τέλος..
Η αναθεώρηση a priori γνώσης
Οι επιστήμονες σημειώνουν πως σκοπός της δουλειάς τους δεν ήταν η εξουδετέρωση της μοναδικότητας, αλλά πως οι όροι κβαντικής διόρθωσης που εισήγαγαν προήλθαν από ιδέες του David Bohm, ο οποίος στη δεκαετία του ’50 μελέτησε την αντικατάσταση των κλασικών γεωδαισιακών – το ελάχιστο μονοπάτι μεταξύ 2 σημείων καμπύλης επιφάνειας – , με κβαντικές τροχιές. Οι Ali και Das εφάρμοσαν τις τελευταίες, σε εξίσωση που αναπτύχθηκε πάλι στην δεκαετία του ’50 από τον φυσικό Amal Kumar Raychaudhuri του Presidency University στην Kolkata της Ινδίας.
Από την κβαντικά διορθωμένη εξίσωση του Raychaudhuri, η ερευνητική ομάδα παρήγαγε αντίστοιχα κβαντικά διορθωμένες εξισώσεις Friedmann, οι οποίες περιγράφουν την εξέλιξη και επέκταση του σύμπαντος στα πλαίσια της γενικής θεωρίας της σχετικότητας. Παρά το γεγονός πως δεν κάνουμε λόγο για μία πραγματική θεωρία κβαντικής βαρύτητας, το μοντέλο των Ali και Das περιλαμβάνει στοιχεία και από την κβαντική θεωρία, αλλά και από τη γενική σχετικότητα, με τους δημιουργούς του να υποστηρίζουν πως θα μείνει ακλόνητο ακόμα και μπροστά σε μία επικείμενη ολοκληρωμένη θεωρία κβαντικής βαρύτητας.
Άρση μοναδικότητας, σκοτεινής ύλης και σκοτεινής ενέργειας
Το νέο μοντέλο λοιπόν καταρρίπτει την μοναδικότητα, τόσο ως προς την μεγάλη έκρηξη (Big Bang), όσο και ως προς την μεγάλη σύνθλιψη (Big Crunch), που αποτελεί μία πιθανή κατάληξη του σύμπαντος με βάση τον τρέχον μοντέλο και περιγράφεται πάλι από την συγκέντρωση όλης της ύπαρξης σε ένα σημείο άπειρης πυκνότητας.
Η θεωρία των Ali και Das αποφεύγει τη μοναδικότητα, αφού οι Bohmian κβαντικές τροχιές εμφανίζουν μία ειδοποιό διαφορά ως προς τις κλασικές γεωδαισιακές. Ενώ οι κλασσικές γεωδαισιακές γραμμές διασταυρώνονται μεταξύ τους, με τα σημεία σύγκλισής τους να αποτελούν μοναδικότητες, στην περίπτωση των κβαντικών τροχιών δεν υφίσταται διασταύρωσή τους και κατ’ επέκταση σημεία μοναδικότητας.
Σε όρους κοσμολογίας μπορούμε να εκλάβουμε τις κβαντικές διορθώσεις, ως μια κοσμολογική σταθερά σχετιζόμενη με την σκοτεινή ύλη, χωρίς την αναγκαιότητα της σκοτεινής ενέργειας, και έναν όρο ακτινοβολίας. Δεδομένου αυτού, στο προτεινόμενο μοντέλο, το σύμπαν παρουσιάζεται γεμισμένο με κβαντικό ρευστό, το οποίο συντίθεται από τα υποθετικά σωματίδια-φορείς της βαρύτητας γκραβιτόνια – gravitons – , ή τα υπέρψυχρα σωματίδια φαντάσματα αξιόνια – axions -. Προς επιπρόσθετη υποστήριξη του εν λόγω μοντέλου, ο Das με τον συνεργάτη του Rajat Bhaduri του McMaster University στον Καναδά σε άλλη δημοσίευσή τους απέδειξαν πως τα gravitons μπορούν να σχηματίσουν ένα συμπύκνωμα Bose-Einstein σε θερμοκρασίες που παρατηρούνταν καθ’ όλη την εξέλιξη του σύμπαντος.
Οι όροι διόρθωσης επιτρέπουν τη διατήρηση του σύμπαντος σε πεπερασμένες διαστάσεις προσδίδοντάς του εν δυνάμει άπειρη ηλικία. Επιπροσθέτως, οι προβλέψεις των κβαντικών διορθώσεων, συμφωνούν με τις τρέχουσες παρατηρήσεις της κοσμολογικής σταθεράς και της πυκνότητας του σύμπαντος καταργώντας την αναγκαιότητα της σκοτεινής ύπαρξης.
Συμπύκνωμα Bose-Einstein (Bose-Einstein Condensate ή BEC): Κατάσταση ύλης αραιού αερίου μποζονίων που ψύχονται σε θερμοκρασίες που προσεγγίζουν το απόλυτο 0. Υπό τις συνθήκες αυτές καταλαμβάνουν την κατώτερη κβαντική κατάσταση με αποτέλεσμα να εμφανίζονται μακροσκοπικά κβαντικά φαινόμενα
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s